علی بن ابراهیم قمی
علی بن ابراهیم بن هاشم قمی، از عالمان، فقیهان و راویان حدیث شیعه در قم بود. او را راویای پرحدیث و مورد اعتماد دانستهاند و آثاری در حدیث و تفسیر قرآن به او نسبت داده شده است. علی بن ابراهیم در پایان زندگی نابینا شد.
جایگاه علمی و روایی
علی بن ابراهیم بن هاشم از عالمان و فقیهان شیعه بود و نجاشی و کلینی او را در نقل حدیث مورد اعتماد دانستهاند. از او به عنوان راویای پرحدیث یاد شده است. وی در سالهای پایانی زندگی نابینا شد. ابراهیم بن هاشم، پدر علی بن ابراهیم، اصالتاً کوفی بود و سپس به قم هجرت کرد. او نخستین کسی دانسته شده است که احادیث راویان کوفه را در قم نشر داد. ابراهیم بن هاشم علی بن موسی الرضا را ملاقات کرده و گفتهاند از شاگردان یونس بن عبدالرحمن بوده است.[۱]
آثار
از آثار علی بن ابراهیم، کتابهای المناقب، اختیار القرآن، قرب الاسناد و نوادر القرآن نام برده شده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «علی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.