خسف بیداء از نشانه‌های آخرالزمان و به معنای فرورفتن در زمین و زیر آوار ماندن به وسیله زلزله، سیل و طوفان و بمباران جز آن است.[۱][۲]
در باورهای شیعی
خسف به معنای فرورفتن و پنهان شدن است.[۳] و بیداء نام سرزمینی است میان مکه و مدینه . ظاهراً منظور از خسف بیداء آن است که سفیانی، با لشکری عظیم به قصد جنگ با مهدی عازم مکه می‌شود، در میان مکه و مدینه و در محلی که به سرزمین بیداء معروف است به صورت معجزه‌گونه‌ای در دل زمین فرومی‌روند.[۴] در منابع شیعی، این حادثه از نشانه‌های حتمی ظهور بیان شده است.[۵]
