عطارد بن حاجب: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:بنیتمیم]] | |||
[[رده:صحابه مرد]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۲۰ (قمری)]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۲
عطارد بن حاجب بن زراره تمیمی، از خطبا و بزرگان قبیله بنیتمیم بود. او پس از پذیرش اسلام در عهد محمد، به سمت جمعآوری صدقات منصوب شد؛ اما پس از درگذشت او مدتی مرتد گردید و سرانجام مجدداً به اسلام بازگشت.
زندگی
عطارد بن حاجب در دوره جاهلیت از بزرگان قبیله خود بهشمار میرفت و در سفری به دربار خسرو، کمان پدرش حاجب را از شاه ساسانی بازپس گرفت و خلعت دریافت کرد. او پس از ظهور اسلام، در سال نهم هجرت همراه با هیئتی از بنیتمیم نزد محمد آمد و به دین اسلام گروید. او خطیب این هیئت بود و محمد او را به عنوان مأمور جمعآوری صدقات و زکات قبیله بنیتمیم منصوب کرد.[۱]
پس از درگذشت محمد، عطارد بن حاجب از اسلام رویگردان شد و به سجاح، که ادعای پیامبری کرده بود، پیوست. با این حال، مدتی بعد دوباره به اسلام بازگشت و توبه کرد. او سرانجام در حدود سال ۲۰ قمری درگذشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عطارد». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.