|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
صعصعه بن صوحان: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
جز (افزودن پیوند) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''صعصعه بن صوحان''' ({{Lang-ar|صعصعة بن صوحان}}) از اصحاب [[علی بن ابیطالب]] بود که در سال ۵۹۸ میلادی، ۲۴ سال پیش از [[هجرت محمد|هجرت]] در [[قطیف]]، [[عربستان سعودی]] متولد شد. او از قبیله [[عبدالقیس]] و از بزرگان [[تابعین]]، برادر [[زید بن صوحان]] بوده است.<ref>{{پک|ناظم زاده قمی|۱۳۸۵|ک=اصحاب امام علی|ص=۶۳۱-۶۳۲|ج=۱}}</ref> اگرچه در زمان حیات | '''صعصعه بن صوحان''' ({{Lang-ar|صعصعة بن صوحان}}) از اصحاب [[علی بن ابیطالب]] بود که در سال ۵۹۸ میلادی، ۲۴ سال پیش از [[هجرت محمد|هجرت]] در [[قطیف]]، [[عربستان سعودی]] متولد شد. او از قبیله [[عبدالقیس]] و از بزرگان [[تابعین]]، برادر [[زید بن صوحان]] بوده است.<ref>{{پک|ناظم زاده قمی|۱۳۸۵|ک=اصحاب امام علی|ص=۶۳۱-۶۳۲|ج=۱}}</ref> اگرچه در زمان حیات [[محمد|پیامبر اسلام]] به دنیا آمد ولی او را ندید.<ref>{{پک|پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی|۱۳۸۷|ک=دانشنامه امام علی علیه السلام|ص=۱۱۴۳|ج=۱}}</ref> زرکلی در کتاب الاعلام مینویسد که در دارین در نزدیکی قطیف متولد گردید. او شاعر و خطیبی ماهر بود که در [[جنگ صفین]] در سپاه علی شرکت داشت.<ref>{{پک|1=الزرکلی|2=۱۹۸۰|ک=الاعلام لزرکلی|ص=۲۰۵|ج=۳}}</ref> صعصعه از شخصیتهای مورد احترام در نزد [[شیعه|شیعیان]] است که طبق گزارش [[ابن ابی الحدید|ابن ابیالحدید]] [[معتزلی]]، علی او را به مهارت و فصاحت در سخن گفتن ستوده و به او «خطیب الشحشح» لقب داده است.<ref>{{پک|1=ابن ابی الحدید|2=۱۳۷۰|ک=شرح نهج البلاغه|ص=۱۰۶|ج=۱۹}}</ref> | ||
صعصعه توسط [[معاویة بن ابیسفیان|معاویه بن ابیسفیان]] به [[بحرین]] تبعید شد، و در سال ۶۶۶ میلادی، برابر با ۴۴ هجری درگذشت. قبر او در روستای [[عسکر ، بحرین|عسکر]] قرار دارد و محل زیارت بسیاری از شیعیان است. درباره درگذشت او دو قول دیگر هم گفته شده است: به گزارش [[سید محسن امین|محسن امین]] در [[اعیان الشیعه]] تاریخ درگذشت او در زمان حکومت [[معاویه]] و در شهر [[کوفه]] واقع شده است. <ref>{{پک|1=امین|2=۱۳۸۵|ک=اعیان الشیعه|ص=۳۸۸|ج=۷}}</ref> در نقل دیگر درگذشت او بعد از [[نبرد کربلا|واقعه کربلا]] و در [[نهضت توابین|جنگ توابین]] بوده است.<ref>{{پک|1=مامقانی|2=۱۳۸۰|ک=تنقیح المقال|ص=۱۸۹|ج=۳۳}}</ref> | صعصعه توسط [[معاویة بن ابیسفیان|معاویه بن ابیسفیان]] به [[بحرین]] تبعید شد، و در سال ۶۶۶ میلادی، برابر با ۴۴ هجری درگذشت. قبر او در روستای [[عسکر ، بحرین|عسکر]] قرار دارد و محل زیارت بسیاری از شیعیان است. درباره درگذشت او دو قول دیگر هم گفته شده است: به گزارش [[سید محسن امین|محسن امین]] در [[اعیان الشیعه]] تاریخ درگذشت او در زمان حکومت [[معاویه]] و در شهر [[کوفه]] واقع شده است. <ref>{{پک|1=امین|2=۱۳۸۵|ک=اعیان الشیعه|ص=۳۸۸|ج=۷}}</ref> در نقل دیگر درگذشت او بعد از [[نبرد کربلا|واقعه کربلا]] و در [[نهضت توابین|جنگ توابین]] بوده است.<ref>{{پک|1=مامقانی|2=۱۳۸۰|ک=تنقیح المقال|ص=۱۸۹|ج=۳۳}}</ref> | ||
نسخهٔ ۲۵ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۷
صعصعه بن صوحان (عربی: صعصعة بن صوحان) از اصحاب علی بن ابیطالب بود که در سال ۵۹۸ میلادی، ۲۴ سال پیش از هجرت در قطیف، عربستان سعودی متولد شد. او از قبیله عبدالقیس و از بزرگان تابعین، برادر زید بن صوحان بوده است.[۱] اگرچه در زمان حیات پیامبر اسلام به دنیا آمد ولی او را ندید.[۲] زرکلی در کتاب الاعلام مینویسد که در دارین در نزدیکی قطیف متولد گردید. او شاعر و خطیبی ماهر بود که در جنگ صفین در سپاه علی شرکت داشت.[۳] صعصعه از شخصیتهای مورد احترام در نزد شیعیان است که طبق گزارش ابن ابیالحدید معتزلی، علی او را به مهارت و فصاحت در سخن گفتن ستوده و به او «خطیب الشحشح» لقب داده است.[۴]
صعصعه توسط معاویه بن ابیسفیان به بحرین تبعید شد، و در سال ۶۶۶ میلادی، برابر با ۴۴ هجری درگذشت. قبر او در روستای عسکر قرار دارد و محل زیارت بسیاری از شیعیان است. درباره درگذشت او دو قول دیگر هم گفته شده است: به گزارش محسن امین در اعیان الشیعه تاریخ درگذشت او در زمان حکومت معاویه و در شهر کوفه واقع شده است. [۵] در نقل دیگر درگذشت او بعد از واقعه کربلا و در جنگ توابین بوده است.[۶]
پانویس
- ↑ ناظم زاده قمی، اصحاب امام علی، ۱: ۶۳۱-۶۳۲.
- ↑ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، دانشنامه امام علی علیه السلام، ۱: ۱۱۴۳.
- ↑ الزرکلی، الاعلام لزرکلی، ۳: ۲۰۵.
- ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ۱۹: ۱۰۶.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ۷: ۳۸۸.
- ↑ مامقانی، تنقیح المقال، ۳۳: ۱۸۹.