قادر بالله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قادر بالله'''، با نام اصلی '''ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر'''، بیستوپنجمین خلیفه [[عباسی]] بود و از سال ۳۸۱ تا ۴۲۲ق، به مدت ۴۱ سال، خلافت کرد. مادرش کنیزی به نام تمنی یا دمنه بود. قادر بالله پیش از رسیدن به [[خلافت]] در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. او مردی متدین، متعبد، عاقل و دانشمند و در زمامداری بافراست بود و در دوره خلافتش دولت عباسیان رونق دوباره یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق در [[بغداد]] درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | '''قادر بالله'''، با نام اصلی '''ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر'''، بیستوپنجمین خلیفه [[عباسی]] بود و از سال ۳۸۱ تا ۴۲۲ق، به مدت ۴۱ سال، خلافت کرد. مادرش کنیزی به نام تمنی یا دمنه بود. قادر بالله پیش از رسیدن به [[خلافت]] در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. او مردی متدین، متعبد، عاقل و دانشمند و در زمامداری بافراست بود و در دوره خلافتش دولت عباسیان رونق دوباره یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق در [[بغداد]] درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
قادر بالله، ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر، پیش از رسیدن به خلافت در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. هنگامی که طایع را گرفتند، بهاءالدوله، پسر عضدالدوله، کسی را برای یافتن قادر فرستاد و خلافت را به او واگذار کرد و طایع را نیز به وی سپرد. قادر، طایع را در حجرهای نیکو جای داد و گروهی را مأمور نگهداری او و برطرف کردن نیازهایش کرد و با وجود سوابق بد طایع، همواره با او به نیکی و احترام رفتار میکرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | قادر بالله، ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر، پیش از رسیدن به خلافت در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. هنگامی که طایع را گرفتند، بهاءالدوله، پسر عضدالدوله، کسی را برای یافتن قادر فرستاد و خلافت را به او واگذار کرد و طایع را نیز به وی سپرد. قادر، طایع را در حجرهای نیکو جای داد و گروهی را مأمور نگهداری او و برطرف کردن نیازهایش کرد و با وجود سوابق بد طایع، همواره با او به نیکی و احترام رفتار میکرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | ||
| خط ۶: | خط ۷: | ||
قادر بالله در زمامداری بافراست بود. به گفته [[ذهبی]]، در شوال نخستین سال خلافت خود مجلسی بزرگ ترتیب داد و بهاءالدوله را که قدرت مطلق حکومت را در اختیار داشت، به حضور خواند. آن دو با یکدیگر سوگند وفاداری خوردند که هر یک از حدود وظیفه خود تجاوز نکند و به تعهداتش پایبند باشد. قادر بالله در آغاز خلافت، دختر بهاءالدوله، به نام سکینه، را به همسری خود درآورد و سرانجام با درایت و فراست او، دولت [[بنیعباس|عباسیان]] در دوره خلافت وی بار دیگر رونق یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق، در ۸۷ سالگی، در بغداد درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | قادر بالله در زمامداری بافراست بود. به گفته [[ذهبی]]، در شوال نخستین سال خلافت خود مجلسی بزرگ ترتیب داد و بهاءالدوله را که قدرت مطلق حکومت را در اختیار داشت، به حضور خواند. آن دو با یکدیگر سوگند وفاداری خوردند که هر یک از حدود وظیفه خود تجاوز نکند و به تعهداتش پایبند باشد. قادر بالله در آغاز خلافت، دختر بهاءالدوله، به نام سکینه، را به همسری خود درآورد و سرانجام با درایت و فراست او، دولت [[بنیعباس|عباسیان]] در دوره خلافت وی بار دیگر رونق یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق، در ۸۷ سالگی، در بغداد درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قادر بالله}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}} | {{پانویس|۳|اندازه=ریز}} | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=قادر بالله|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=قادر بالله|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
{{خلفای عباسی}} | |||
[[رده:تسنن]] | |||
[[رده:خلفای عباسی سده ۱۰ (میلادی)]] | |||
[[رده:خلفای عباسی سده ۱۱ (میلادی)]] | |||
[[رده:خلفای عباسی]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۱۰۳۱ (میلادی)]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۴۲۲ (قمری)]] | |||
[[رده:زادگان ۳۳۶ (قمری)]] | |||
[[رده:زادگان ۹۴۷ (میلادی)]] | |||
[[رده:شیعهستیزی]] | |||
[[رده:عراق در سده ۱۰ (میلادی)]] | |||
[[رده:عراق در سده ۱۱ (میلادی)]] | |||
[[رده:عربهای سده ۱۰ (میلادی)]] | |||
[[رده:عربهای سده ۱۱ (میلادی)]] | |||
نسخهٔ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۲۰
قادر بالله، با نام اصلی ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر، بیستوپنجمین خلیفه عباسی بود و از سال ۳۸۱ تا ۴۲۲ق، به مدت ۴۱ سال، خلافت کرد. مادرش کنیزی به نام تمنی یا دمنه بود. قادر بالله پیش از رسیدن به خلافت در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. او مردی متدین، متعبد، عاقل و دانشمند و در زمامداری بافراست بود و در دوره خلافتش دولت عباسیان رونق دوباره یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق در بغداد درگذشت.[۱]
زندگی
قادر بالله، ابوالعباس احمد بن اسحاق بن مقتدر، پیش از رسیدن به خلافت در بطیحه نزد ابوالحسن علی بن نصر، والی آنجا، زندگی میکرد و از طایع گریخته بود. هنگامی که طایع را گرفتند، بهاءالدوله، پسر عضدالدوله، کسی را برای یافتن قادر فرستاد و خلافت را به او واگذار کرد و طایع را نیز به وی سپرد. قادر، طایع را در حجرهای نیکو جای داد و گروهی را مأمور نگهداری او و برطرف کردن نیازهایش کرد و با وجود سوابق بد طایع، همواره با او به نیکی و احترام رفتار میکرد.[۲]
خطیب، قادر بالله را مردی متدین، متعبد، عاقل و دانشمند دانسته است. او فقه را نزد ابوبشر هروی شافعی آموخت و کتابی در اصول تألیف کرد که دربردارنده فضائل صحابه و تکفیر معتزله بود. این کتاب هر جمعه در جامع المهدی بغداد در میان اهل حدیث تلاوت میشد.[۳]
قادر بالله در زمامداری بافراست بود. به گفته ذهبی، در شوال نخستین سال خلافت خود مجلسی بزرگ ترتیب داد و بهاءالدوله را که قدرت مطلق حکومت را در اختیار داشت، به حضور خواند. آن دو با یکدیگر سوگند وفاداری خوردند که هر یک از حدود وظیفه خود تجاوز نکند و به تعهداتش پایبند باشد. قادر بالله در آغاز خلافت، دختر بهاءالدوله، به نام سکینه، را به همسری خود درآورد و سرانجام با درایت و فراست او، دولت عباسیان در دوره خلافت وی بار دیگر رونق یافت. قادر بالله در شب دوشنبه ۱۱ ذیحجه سال ۴۲۲ق، در ۸۷ سالگی، در بغداد درگذشت.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قادر بالله». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
