خسف بیداء: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
(− رده:آیندهشناسی، + رده:نشانههای ظهور (هاتکت)) |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
[[رده:آخرالزمان از دیدگاه شیعیان]] | [[رده:آخرالزمان از دیدگاه شیعیان]] | ||
[[رده: | [[رده:نشانههای ظهور]] | ||
[[رده:سناریوهای آخرالزمانی]] | [[رده:سناریوهای آخرالزمانی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۹
خسف بیداء از نشانههای آخرالزمان و به معنای فرورفتن در زمین و زیر آوار ماندن به وسیله زلزله، سیل و طوفان و بمباران جز آن است.[۱][۲]
در باورهای شیعی
خسف به معنای فرورفتن و پنهان شدن است.[۳] و بیداء نام سرزمینی است میان مکه و مدینه . ظاهراً منظور از خسف بیداء آن است که سفیانی، با لشکری عظیم به قصد جنگ با مهدی عازم مکه میشود، در میان مکه و مدینه و در محلی که به سرزمین بیداء معروف است به صورت معجزهگونهای در دل زمین فرومیروند.[۴] در منابع شیعی، این حادثه از نشانههای حتمی ظهور بیان شده است.[۵]
پانویس
- ↑ مهدی پور، علی اکبر. روزگار رهایی. ج. ۲. ص. ۸۵۴.
- ↑ ابن منظور، لسان العرب، ۹: ۶۷.
- ↑ ابن منظور. لسان العرب. ج. ۹. ص. ۶۹.
- ↑ نعمانی. غیبه. ج. ۲۵۲.
- ↑ مهدی پور، روزگار رهایی، ۲: ۸۵۴.
