سید حسن صدر
سید حسن صدر (ابومحمد، ملقب به صدرالدین و مشهور به صدر) از عالمان برجستهٔ امامیه در سدهٔ چهاردهم هجری بود.
نسب
نسب او را سید حسن بن سید هادی بن سید محمد عاملی کاظمی موسوی گزارش کردهاند. گفته شده که به سبب نسبت خانوادگی خود به خاندانهای علمی جبل عامل و کاظمین منسوب بود.[۱]
زندگی
سید حسن صدر پیش از رسیدن به سن بلوغ علوم ادبی از جمله نحو، صرف، معانی، بیان، بدیع و منطق را فراگرفت. سپس در کاظمین به تحصیل فقه و اصول فقه پرداخت.[۲]
او در هجدهسالگی به نجف رفت و علم کلام و حکمت را نزد محمدتقی گلپایگانی (متوفی ۱۲۹۳ق) آموخت. همچنین در درس خارج فقه شاگرد برخی از شاگردان صاحب جواهر و در درس خارج اصول شاگرد تلامذهٔ شیخ مرتضی انصاری بود.[۳]
صدر افزون بر فقه و اصول، علوم دیگری چون حدیث، علم رجال، ریاضیات و علم الحروف را نزد دانشمندان زمان خود فراگرفت و بخشی از علوم غریبه را نیز از شیخ عبدالحسین هندی آموخت. وی در سال ۱۲۹۷ق از نجف به سامرا رفت و در آنجا نزد میرزا حسن شیرازی به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۳۱۵ق به کاظمین بازگشت و به تدریس و تألیف پرداخت.[۴]
درگذشت
سید حسن صدر در یازدهم ربیعالاول سال ۱۳۵۴ قمری در هشتادودوسالگی درگذشت.[۵]
آثار
از آثار سید حسن صدر میتوان به این کتابها اشاره کرد:[۶]
- احیاء النفوس بادب السید بن طاووس
- بغیة الوعاة فی طبقات مشایخ الاجازات
- تأسیس الشیعة الکرام لفنون الاسلام
- تبیین الاباحة للمصلین
- تحصیل الفروع الدینیة فی فقه الامامیة
- تکملة امل الآمال (در سه جلد)
- جامع اخبار الغیبة
- حاشیة تلخیص الاقوال در علم رجال
- حدائق الوصول الی علم الاصول
- ذکری المحسنین
- سبیل الرشاد فی شرح نجاة العباد
- سبیل الصالحین
- سبیل النجاة
- مجالس المؤمنین فی وفیات الائمة المعصومین
- مختلف الرجال
- مناقب آل الرسول من طریق الجمهور
- نزهة اهل الحرمین فی تاریخ عمران المشهدین
- نهایة الدرایة
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صدر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.