مروان بن محمد، چهاردهمین و آخرین خلیفه اموی است. پدر او محمد بن مروان و از جانب پدری، نوه مروان یکم بود. مادر او به درستی در منابع مشخص نشده است. دوران حکومت او با درگیریهای بسیاری همراه بود بارها تسلط او بر مناطق مختلفی دست به دست شد. این درگیریها سرانجام باعث شد تا حکومت اموی به تزلزل دچار شده و با قیامهای مخالفان، براندازی شود. او آخرین خلیفه اموی بود و به ضعف در حکومتداری متهم شده است.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- Hawting, G. R (1986). "MARWAN II". Encyclopaedia of Islam (به انگلیسی). Vol. 6 (2rd ed.). Leiden: E. J. Brill. p. 623-625.
|
|---|
| خلفای دمشق (۱۳۲ هـ - ۴۱ هـ) (۷۵۰ م – ۶۶۱ م) | | |
|---|
| امیران قُرطُبه (۳۱۶ هـ - ۱۳۸ هـ) (۹۲۹ م – ۷۵۶ م) | |
|---|
| خلافت قرطبه (۴۲۲ هـ - ۳۱۶ هـ) (۱۰۳۱ م – ۹۲۹ م) | |
|---|
نامهای درون کروشه، غاصبان خلافت و از دودمان حَمودی هستند. |
.svg)