یزید

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یزید یکم
یزید بن معاویة
خلیفه
دومین خلیفهٔ خلافت اموی
سلطنتآوریل ۶۸۰ – ۱۱ نوامبر ۶۸۳
پیشینمعاویة بن ابی‌سفیان
جانشینمعاویه دوم
متولدحدود ۶۴۶
۲۵ هجری
سوریه
درگذشته۱۱ نوامبر ۶۸۳ (حدود ۳۷ سال)
۱۴ ربیع‌الاول ۶۴ هجری
حوارین، سوریه
همسر(ان)
فرزند(ان)
نام کامل
أبو خالد یزید بن معاویة بن أبی سفیان
خاندانسفیان
دودمانامویان
پدرمعاویة بن ابی‌سفیان
مادرمیسون بنت بحدل

یزید بن معاویه (عربی: يَزيد بن مُعاوية بن أبي سُفيان بن حَرب بن أُميَّة بن عَبدِ شَمْس بن عَبدِ مَنَاف القُرشيُّ، ۶۴۷–۶۸۳ م)، دومین خلیفه اموی است. پدر او معاویه بن ابوسفیان بود و مادرش میسون بنت بجدل کلبی گزارش شده است. او در دوران خلافت پدرش، فرماندهی لشکر در حمله به سپاهیان بیزانس را برعهده داشت و در فتح قسطنطنیه شرکت داشت. او همچنین سرپرستی حج در حکومت امویان در دوره پدرش را عهده‌دار بود. آغاز خلافت او، سبب ایجاد تنش‌هایی در میان مسلمانان شد. پیش از این معاویه در صلحش با حسن عهد کرده بود که پس از وی، خلافت به حسن یا حسین بن علی محول شود. این اختلاف‌ها تا به آنجا نزدیک شد که بنی‌امیه در آستانه سقوط قرار گرفت. عبدالله بن زبیر و حسین بن علی هر دو از مخالفین سرسخت یزید بودند که در مدینه از بیعت با او امتناع کردند. یزید در مواجهه با این مخالفت‌ها، حسین بن علی را در نبرد کربلا به قتل رسانید، به مکه و مدینه حمله برد و کعبه را آتش زد. او در منابع تاریخی اسلامی به بی‌بند و باری مشهور بوده است.[۱]

در نظر اسلام‌شناسان

به عقیدهٔ وولکر پاپ، اسلام‌شناس، روایت منابع اسلامی از خلافت معاویه، فرزندش یزید و نوه‌اش معاویه بن یزید مبنای تاریخی ندارد، بلکه با تکیه بر مضمون «پدر ناعادل–پسر ظالم–نوهٔ ضعیف» که توصیف کتاب مقدس از سلطنت داوود (پدر)، سلیمان (پسر) و رحبعام (نوه) است، ساخته شده تا دخالت خدا در امور را نشان دهد.[۲]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • Hawting, G. R (1986). "YAZlD (I) B. MU'AWIYA". Encyclopaedia of Islam (به انگلیسی). Vol. 11 (2rd ed.). Leiden: E. J. Brill. p. 309-311.
  • Gross, Markus (2017). Routledge Handbook on Early Islam (به انگلیسی). New York: Routledge.
یزید
زادهٔ: ۶۴۷ درگذشتهٔ: ۱۲ نوامبر ۶۸۳
عناوین اسلامی
پیشین:
معاویه اول
خلیفه اسلام
خلیفه اموی

۶۸۰ – ۱۲ نوامبر ۶۸۳
پسین:
معاویه دوم