عبدالرحمن بن عبد رب: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات افراد | نام = عبدالرحمن بن عبدرب | نام_تصویر = Moharram(173)-shohada.jpg | جایگزین تصویر = نمایی از ضریحی در حرم امام حسین که به محل دفن کشتگان نبرد کربلا اختصاص دارد | توضیح_تصویر = ضریح کشتگان نبرد کربلا نصب شده در حرم ام...» ایجاد کرد)
برچسب‌ها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۳: خط ۱۳:
}}
}}


'''عبدالرحمن بن عبدرب'''، یکی از یاران [[حسین بن علی]] در [[نبرد کربلا]] بود که در روز [[عاشورا]] کشته شد. او از [[صحابه]] [[محمد]] بود. وی [[مفسر قرآن]] و راوی روایات از جمله [[غدیر خم]] بوده است. از او [[رجز|رجزی]] گزارش نشده است. نام او را '''عبدالرحیم''' و پدرش را عبد ربه نیز گزارش کرده‌اند. سن او را ۷۰ سال و از کشتگان نبرد نخستین دانسته‌اند.<ref>{{پک|بینش|مقیمی فرد|رحمتی|جمشیدی|۱۳۸۵|ک=پژوهشی پیرامون شهدای کربلا|ص=۲۱۶–۲۱۷}}{{سخ}}{{پک|سنگری|۱۳۸۶|ک=آینه‌داران آفتاب|ص=۳۷۹|ج=۱}}</ref>
'''عبدالرحمن بن عبدِرَبّ اَنصاری''' از [[صحابه محمد]] و از یاران [[علی بن ابی‌طالب]] و [[حسین بن علی]] بود. او در واقعه گواهی‌خواهی علی بن ابی‌طالب در [[مسجد کوفه]]، از جمله کسانی بود که به [[حدیث غدیر]] شهادت داد. عبدالرحمن سپس در [[مکه]] به حسین بن علی پیوست، تا [[کربلا]] همراه او ماند و در روز [[عاشورا]] در حمله نخست کشته شد.
 
== زندگی ==
عبدالرحمن بن عبدرب، یکی از یاران [[حسین بن علی]] در [[نبرد کربلا]] بود که در روز [[عاشورا]] کشته شد. او از [[صحابه]] [[محمد]] بود. وی [[مفسر قرآن]] و راوی روایات از جمله [[غدیر خم]] بوده است. از او [[رجز|رجزی]] گزارش نشده است. نام او را عبدالرحیم و پدرش را عبد ربه نیز گزارش کرده‌اند. سن او را ۷۰ سال و از کشتگان نبرد نخستین دانسته‌اند.<ref>{{پک|بینش|مقیمی فرد|رحمتی|جمشیدی|۱۳۸۵|ک=پژوهشی پیرامون شهدای کربلا|ص=۲۱۶–۲۱۷}}{{سخ}}{{پک|سنگری|۱۳۸۶|ک=آینه‌داران آفتاب|ص=۳۷۹|ج=۱}}</ref>
 
عبدالرحمن بن عبد رب انصاری از صحابه محمد و از یاران نزدیک علی بن ابی‌طالب بود. در گزارشی آمده است که علی بن ابی‌طالب در مسجد کوفه از کسانی که [[واقعه غدیر]] را به یاد داشتند و سخن محمد را دربارهٔ او شنیده بودند خواست برخیزند و گواهی دهند. عبدالرحمن بن عبد رب از جمله کسانی بود که برخاست و شهادت داد که از محمد شنیده است: «هر که من مولای اویم، این علی مولای اوست. خدایا دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که با او دشمنی کند».<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عبدالرحمن}}</ref>
 
عبدالرحمن بن عبد رب در مکه به حسین بن علی پیوست و تا [[کربلا]] همراه او ماند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عبدالرحمن}}</ref>
 
== کشته‌شدن در کربلا ==
در گزارش‌ها آمده است که عبدالرحمن بن عبد رب در روز عاشورا، در حمله نخست، در کنار حسین بن علی کشته شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عبدالرحمن}}</ref>


==پانویس==
==پانویس==
خط ۲۱: خط ۳۱:
===منابع===
===منابع===
{{آغاز پانویس|35em}}
{{آغاز پانویس|35em}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=عبدالرحمن|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=پژوهشی پیرامون شهدای کربلا|سال=۱۳۸۵|مکان=قم|ناشر=زمزم هدایت|پیوند=https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/14773|نام خانوادگی۱=بینش|نام خانوادگی۵=شاکر|نام خانوادگی۴=جمشیدی|نام خانوادگی۳=رحمتی|نام خانوادگی۲=مقیمی فرد|نام۴=سعید|نام۵=ابوالقاسم|نام۳=رضا|نام۲=سیدعلی|نام۱=عبدالحسین}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=پژوهشی پیرامون شهدای کربلا|سال=۱۳۸۵|مکان=قم|ناشر=زمزم هدایت|پیوند=https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/14773|نام خانوادگی۱=بینش|نام خانوادگی۵=شاکر|نام خانوادگی۴=جمشیدی|نام خانوادگی۳=رحمتی|نام خانوادگی۲=مقیمی فرد|نام۴=سعید|نام۵=ابوالقاسم|نام۳=رضا|نام۲=سیدعلی|نام۱=عبدالحسین}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=سنگری|نام=محمدرضا|عنوان=آیینه‌داران آفتاب، پژوهش و نگارش نو از زندگانی و شهادت یاران اباعبدالله الحسین علیه السلام|سال=۱۳۸۶|مکان=تهران|ناشر=سازمان تبلیغات اسلامی|پیوند نویسنده=محمدرضا سنگری|پیوند=https://noorlib.ir/book/view/34620/آینه-داران-آفتاب?pageNumber=0&viewType=pdf|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۴-۲۵۱-۶}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=سنگری|نام=محمدرضا|عنوان=آیینه‌داران آفتاب، پژوهش و نگارش نو از زندگانی و شهادت یاران اباعبدالله الحسین علیه السلام|سال=۱۳۸۶|مکان=تهران|ناشر=سازمان تبلیغات اسلامی|پیوند نویسنده=محمدرضا سنگری|پیوند=https://noorlib.ir/book/view/34620/آینه-داران-آفتاب?pageNumber=0&viewType=pdf|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۴-۲۵۱-۶}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۲۵

عبدالرحمن بن عبدرب
نمایی از ضریحی در حرم امام حسین که به محل دفن کشتگان نبرد کربلا اختصاص دارد
ضریح کشتگان نبرد کربلا نصب شده در حرم امام حسین که نام کشتگان بر بالای آن حکاکی شده است.
وفات۱۰ محرم ۶۱ ه‍.ق
کربلا، عراق
آرامگاهحرم امام حسین
دیناسلام
مذهبشیعه

عبدالرحمن بن عبدِرَبّ اَنصاری از صحابه محمد و از یاران علی بن ابی‌طالب و حسین بن علی بود. او در واقعه گواهی‌خواهی علی بن ابی‌طالب در مسجد کوفه، از جمله کسانی بود که به حدیث غدیر شهادت داد. عبدالرحمن سپس در مکه به حسین بن علی پیوست، تا کربلا همراه او ماند و در روز عاشورا در حمله نخست کشته شد.

زندگی

عبدالرحمن بن عبدرب، یکی از یاران حسین بن علی در نبرد کربلا بود که در روز عاشورا کشته شد. او از صحابه محمد بود. وی مفسر قرآن و راوی روایات از جمله غدیر خم بوده است. از او رجزی گزارش نشده است. نام او را عبدالرحیم و پدرش را عبد ربه نیز گزارش کرده‌اند. سن او را ۷۰ سال و از کشتگان نبرد نخستین دانسته‌اند.[۱]

عبدالرحمن بن عبد رب انصاری از صحابه محمد و از یاران نزدیک علی بن ابی‌طالب بود. در گزارشی آمده است که علی بن ابی‌طالب در مسجد کوفه از کسانی که واقعه غدیر را به یاد داشتند و سخن محمد را دربارهٔ او شنیده بودند خواست برخیزند و گواهی دهند. عبدالرحمن بن عبد رب از جمله کسانی بود که برخاست و شهادت داد که از محمد شنیده است: «هر که من مولای اویم، این علی مولای اوست. خدایا دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که با او دشمنی کند».[۲]

عبدالرحمن بن عبد رب در مکه به حسین بن علی پیوست و تا کربلا همراه او ماند.[۳]

کشته‌شدن در کربلا

در گزارش‌ها آمده است که عبدالرحمن بن عبد رب در روز عاشورا، در حمله نخست، در کنار حسین بن علی کشته شد.[۴]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • بینش، عبدالحسین؛ مقیمی فرد، سیدعلی؛ رحمتی، رضا؛ جمشیدی، سعید؛ شاکر، ابوالقاسم (۱۳۸۵). پژوهشی پیرامون شهدای کربلا. قم: زمزم هدایت.
  • سنگری، محمدرضا (۱۳۸۶). آیینه‌داران آفتاب، پژوهش و نگارش نو از زندگانی و شهادت یاران اباعبدالله الحسین علیه السلام. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۴-۲۵۱-۶.