عبدالرحمن بن عبد رب
| عبدالرحمن بن عبدرب | |
|---|---|
-shohada.jpg) ضریح کشتگان نبرد کربلا نصب شده در حرم امام حسین که نام کشتگان بر بالای آن حکاکی شده است. | |
| وفات | ۱۰ محرم ۶۱ ه.ق کربلا، عراق |
| آرامگاه | حرم امام حسین |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
عبدالرحمن بن عبدِرَبّ اَنصاری از صحابه محمد و از یاران علی بن ابیطالب و حسین بن علی بود. او در واقعه گواهیخواهی علی بن ابیطالب در مسجد کوفه، از جمله کسانی بود که به حدیث غدیر شهادت داد. عبدالرحمن سپس در مکه به حسین بن علی پیوست، تا کربلا همراه او ماند و در روز عاشورا در حمله نخست کشته شد.
زندگی
عبدالرحمن بن عبدرب، یکی از یاران حسین بن علی در نبرد کربلا بود که در روز عاشورا کشته شد. او از صحابه محمد بود. وی مفسر قرآن و راوی روایات از جمله غدیر خم بوده است. از او رجزی گزارش نشده است. نام او را عبدالرحیم و پدرش را عبد ربه نیز گزارش کردهاند. سن او را ۷۰ سال و از کشتگان نبرد نخستین دانستهاند.[۱]
عبدالرحمن بن عبد رب انصاری از صحابه محمد و از یاران نزدیک علی بن ابیطالب بود. در گزارشی آمده است که علی بن ابیطالب در مسجد کوفه از کسانی که واقعه غدیر را به یاد داشتند و سخن محمد را دربارهٔ او شنیده بودند خواست برخیزند و گواهی دهند. عبدالرحمن بن عبد رب از جمله کسانی بود که برخاست و شهادت داد که از محمد شنیده است: «هر که من مولای اویم، این علی مولای اوست. خدایا دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که با او دشمنی کند».[۲]
عبدالرحمن بن عبد رب در مکه به حسین بن علی پیوست و تا کربلا همراه او ماند.[۳]
کشتهشدن در کربلا
در گزارشها آمده است که عبدالرحمن بن عبد رب در روز عاشورا، در حمله نخست، در کنار حسین بن علی کشته شد.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- بینش، عبدالحسین؛ مقیمی فرد، سیدعلی؛ رحمتی، رضا؛ جمشیدی، سعید؛ شاکر، ابوالقاسم (۱۳۸۵). پژوهشی پیرامون شهدای کربلا. قم: زمزم هدایت.
- سنگری، محمدرضا (۱۳۸۶). آیینهداران آفتاب، پژوهش و نگارش نو از زندگانی و شهادت یاران اباعبدالله الحسین علیه السلام. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۴-۲۵۱-۶.