کاربر:Fatemeh Azizi/صفحه تمرین
حجاب در قرآن
 |
| بخش از رده:لباس زنان در اسلام |
| پوشاک زن در اسلام |
|---|
| انواع |
| بر پایهٔ کشور |
| مفاهیم |
| دیگر |
پوشش عزت
🍃 «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ وَ بَنَاتِکَ وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَی أَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا».
🍃 ای پیغمبر به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو׃ روسری های بلند بر خود بیفکنند، این ⟨عمل⟩مناسب تر است،تا 〈به عفت و پاکدامنی 〉شناخته شوند و مورد آزارقرارنگیرند،و خداوند آمرزنده مهربان است٠[۱]
تفسیر
جلابيب» جمع «جلباب»، به معنای مقنعهای است كه سر و گردن را بپوشاند، و يا پارچه بلندی كه تمام بدن و سر و گردن را میپوشاند. ۱
در آيات گذشته سخن از اذيّت و آزار مؤمنان به دست منافقان بود. اين آيه میفرمايد: برای آنكه زنان مؤمن مورد آزار افراد هرزه قرار نگيرند، به گونهای خود را بپوشانند كه زمينهای برای بیحرمتی آنان فراهم نشود.
بر اساس اين آيه، نوعی روسری مورد استفادهی زنان آن زمان بوده، ليكن زنان در پوشاندن خود از نامحرم دقّت نمیكردهاند. لذا سفارش اين آيه، نزديك كردن جِلباب به خود است، نه اصل جلباب كه امری مرسوم بوده است.
اين آيه كه فرمان حجاب میدهد، با تهديد مطرح نشده بلكه فلسفهی حجاب را چنين تبين میكند: زنان و دختران، اگر بخواهند از متلكها، تهمتها، تهاجمها و تهديدهایافراد آلوده و هرزه در امان باشند بايد خود را بپوشانند.[۲]
حجاب در ادیان وملل مختلف
اصل پوشش امری فطری است،در فرهنگ های مختلف پوشش هر چند شدت و ضعف هایی داشته اما در اصل آن تردیدی نیست٠
پوشش زن در برخی ملل مانند یونان،ایران باستان و برخی اقوام هند بسیار پرنگ بوده است ،همچنین شواهدی بر وجود نوعی پوشش در بین زنان از ۴۰۰ سال پیش از میلاد حکایت داشته وبراساس آثار به جا مانده ضرورت پوشش زنان صرفاً از جهت سرما و گرما نبوده بلکه علت اصلی انتخاب پوشش برای زنان شرم وحیای ذاتی بوده که وجود داشته.
ادیان توحیدی پیش از اسلام نیز همگی بر پوشش زنان متناسب با فرهنگ و آداب زمان خویش تأکیید داشته اند .چنانکه پوشاندن موی سر و داشتن لباسی بلند و شلوار و نوعی چادر در آیین زرتشت وجود داشته هست. در دین یهود و کتاب های مربوط به آنان به صراحت در مورد لزوم پوشش برای زنان سخن به میان آمد است.[۳]
آفات بیحجابی
۱. رونق گرفتن چشم چرانی و هوسبازی.
۲. توسعهی فساد و فحشا.
۳. سوء قصد و تجاوز به عنف.
۴. بارداریهای نامشروع و سقط جنين.
۵. پيدايش امراض روانی و مقاربتی.
۶. خودكشی و فرار از خانه در اثر آبروريزی.
۷. بی مهری مردان چشم چران نسبت به همسران خود.
۸. بالا رفتن آمار طلاق و تضعيف روابط خانوادگی.
۹. رقابت در تجمّلات.
۱۰. ايجاد دلهره برای خانوادههای پاكدامن.[۴]
منابع
(بحث) ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۲