حیا در اسلام

حیا در اسلام به عنوان موهبت الهی، از مهم‌ترین عوامل حفظ و بقای عفت عمومی جامعه است که در همه ادیان آسمانی، مورد تأکید قرار گرفته است. هدف بررسی این موضوع این است که آموزه‌های اسلامی چه شیوه‌هایی را بزای تقویت حیا در افراد توصیه نموده تا با محورقرار دادن آنها، از مفاسد وانحرافات جنسی مصونیت یابد؟ در تمام ادیان الهی روابط انسان‌ها بایکدیگرٍ، ازجمله روابط زن ومرد نامحرم تابع حدود وضوابطی است که چنانچه این روابط ازچارچوب ضابطه من خود خارج شود، آسیب‌های آن فرد خانواده و جامعه را درگیر خواهد نمود.

درآموزه‌های دین اسلام

قرآن کریم بابیان داستان آدم وحوا در دو سوره (اعراف: ۲۲؛ طه: ۱۲۱) به صورت غیرمستقیم فطری بودن حیا را گوشزد می‌نماید، آنگاه که می‌فرماید: «فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا یخْصِفانِ عَلَیهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ» (اعراف: 7). همین که آدم و همسرش از آن درخت ممنوع چشیدند، بلافاصله لباسهایشان از تنشان فرو ریخت و اندامشان آشکار گشت. هنگامیکه آدم و حوا چنین دیدند، بلافاصله از برگهای درختان بهشتی برای پوشیدن اندام خود استفاده کردند.

عدم خروج زن و شوهر از محدوده روابط جنسی مشروع

از جمله وظایف اصلی زن و شوهر، رعایت حدود و مرزهای الهی و وفاداری نسبت به یکدیگر و خودداری از هرگونه رابطه نامشروع با زن یا مرد دیگری است. رابطه نامشروع، به محبت و مودت متقابل آسیب جدی وارد می‌کند و زمینه را برای خیانت و تعدی طرف مقابل فراهم می‌سازد.قرآن کریم آن گاه که صفات مردان و زنان مؤمن را برمی‌شمارد، در کنار سایر صفات ارزشمند مؤمنان یکی از صفات آنان را حفظ عفت و پاکدامنی بیان نموده و می‌فرماید: «وَ الْحافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ» (احزاب: ۳۵)؛ مردانی که دامان خود را از آلودگی به بی عفتی حفظ می‌کنند و زنانی که عفیف و پاکند.

پرهیز از رابطه جنسی نامشروع

زنا به عنوان یکی از گناهان کبیره، سبب از بین رفتن روح ایمان در آدمی می‌شود. به فرموده پیامبر شیعیان «چون مرد زنا کند، روح ایمان از او جدا شود».زنا در آیات و روایات نیز به شدت مورد مذمت واقع شده و بر آن عذابهای دردناک جهنم وعده داده شده است. همچنین در روایات آمده است زنا روی انسان را سیاه می‌کند و فقر را به ارث می‌آورد، عمر او را کوتاه، روزی او را قطع و آبروی او را می‌برد و سخط الهی را نزدیک و صاحبش را خار و ذلیل می‌نماید.