سید صدرالدین صدر
صدرالدین بن سید اسماعیل عاملی از عالمان شیعه در سدهٔ چهاردهم هجری بود که در کاظمین زاده شد و در قم درگذشت.
نسب و زندگی
صدرالدین بن حاج سید اسماعیل، از سادات عاملیتبار و زادهٔ کاظمین بود. نسب او به ابراهیم اصغر، فرزند امام موسی کاظم، میرسید.[۱]
او در سال ۱۲۹۹ق در کاظمین، از شهرهای عراق، به دنیا آمد. در همانجا علوم ادبی و ریاضیات را نزد استادان زمان فراگرفت و سپس در حوزهٔ علمی پدر خود و نیز نزد آخوند خراسانی (محمدکاظم خراسانی) و سید کاظم یزدی به تحصیل پرداخت و از آنان اجازهٔ روایت و اجتهاد دریافت کرد.[۲]
صدرالدین عاملی فقیه و اصولی و در عین حال ادیب و شاعر بود و در فنون ادبی مهارت داشت. وی پس از بازگشت به ایران مدتی در خراسان اقامت کرد و سپس به قم رفت و در حوزهٔ علمی آن شهر به تدریس و رسیدگی به امور طلاب علوم دینی پرداخت.[۳]
آثار
از آثار او میتوان به این نوشتهها اشاره کرد:[۴]
- اصول دین
- حاشیه بر کفایة الاصول
- خلاصة الفصول
- حکم ماء الغسالة
- المهدی
- رد بعض شبهات الوهابیة
- مختصر تاریخ اسلام
درگذشت
صدرالدین عاملی در دیماه سال ۱۳۳۲ش در قم درگذشت.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صدر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.