شیخ انصاری

شیخ مرتضی انصاری (۱۲۱۴–۱۲۸۱ هجری قمری)، با نام کامل مرتضی بن محمدامین انصاری دزفولی، از علمای برجسته شیعه، پس از تحصیل مقدمات علوم در دزفول، به کربلا، نجف و کاشان سفر کرد و از اساتیدی چون سید مجاهد و ملا احمد نراقی بهره برد. وی از سال ۱۲۴۹ به تدریس خارج پرداخت و پس از درگذشت صاحب جواهر، مرجعیت شیعه را بر عهده گرفت. آثار مهم او شامل رسائل، مکاسب و طهارت است.

زندگی

شیخ مرتضی بن محمدامین انصاری دزفولی، از علمای برجسته و شناخته‌شده شیعه، در سال ۱۲۱۴ هجری قمری در دزفول متولد شد. وی پس از فراگیری مقدمات علوم، در بیست‌سالگی به همراه پدرش به کربلا سفر کرد و به مدت چهار سال نزد سید مجاهد و صاحب مناهل، به تحصیل پرداخت. در همان دوران، محاصره کربلا توسط عثمانی‌ها رخ داد و او ناچار به بازگشت به زادگاهش شد.

شیخ انصاری دو سال بعد مجدداً به عراق رفت؛ یک سال در کربلا اقامت داشت و سپس به نجف عزیمت کرد و در درس‌های موسی بن جعفر کاشف‌الغطاء شرکت نمود. پس از دو سال، به ایران بازگشت و سه سال در کاشان از درس‌های ملا احمد نراقی بهره برد. او چند ماهی در کاشان ماند و سپس به نجف بازگشت.

در سال ۱۲۴۹ هجری قمری، شیخ انصاری تدریس دروس خارج را آغاز کرد و پس از درگذشت صاحب جواهر در سال ۱۲۶۶ هجری قمری، مرجعیت عامه شیعه به او منتقل شد. وی در سال ۱۲۸۱ هجری قمری در سن ۶۷ سالگی درگذشت.

آثار

از آثار مهم او می‌توان به رسائل، مکاسب، طهارت و چندین اثر دیگر در حوزه فقه و اصول اشاره کرد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «انصاری، شیخ». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.