ملاصالح مازندرانی

ملاصالح مازندرانی (درگذشت ۱۰۸۱ق) فقیه و محدث شیعه و از دانشمندان برجستهٔ سدهٔ یازدهم هجری بود. نام او ملاصالح بن ملااحمد سروی طبرسی آمده و به سبب دقت نظر و تبحر در علوم معقول و منقول شهرت داشت. مهم‌ترین اثر او شرحی بر الکافی است که از آثار شناخته‌شده در شرح این کتاب به‌شمار می‌رود.

زندگی

ملاصالح از شاگردان محمدتقی مجلسی بود و بعدها با دختر او آمنه مجلسی ازدواج کرد. در منابع از او به عنوان عالمی زاهد و محتاط یاد شده است. گفته‌اند وی قصد داشت بخش «فروع» الکافی را نیز شرح کند، اما به سبب احتیاط علمی و آنکه خود را در مرتبهٔ لازم برای این کار نمی‌دانست، از این کار صرف نظر کرد؛ با این حال، شرح او بر «اصول» و «روضه» کافی نشان‌دهندهٔ گستردگی دانش او در فقه و حدیث است.

در برخی نقل‌ها داستانی دربارهٔ ازدواج او با آمنه، دختر محمدتقی مجلسی، آمده است. گفته‌اند که مجلسی با وجود فقر ملاصالح، به سبب فضل و دانش او، دختر خود را به همسری او درآورد. در روایتی مشهور آمده است که در شب نخست ازدواج، ملاصالح به مطالعهٔ کتابی مشغول بود و در حل مسئله‌ای علمی درنگ داشت. همسرش که از دانش بهره‌مند بود، توضیح آن مسئله را نوشت و در کتاب نهاد. گفته‌اند ملاصالح پس از دیدن آن توضیح، به شکرانهٔ این نعمت سجده کرد.

درگذشت

ملاصالح مازندرانی در سال ۱۰۸۱ق در اصفهان درگذشت.

آثار

مهم‌ترین اثر او شرح بر الکافی است که به‌ویژه شرح «اصول کافی» و «روضهٔ کافی» از آثار مهم در سنت شرح‌نویسی این کتاب به‌شمار می‌آید.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صالح مازندرانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.