جنید بغدادی

جُنید بغدادی، معروف به ابوالقاسم، از عرفا و صوفیان برجسته اسلامی بود. او در بغداد زاده و درگذشت یافت و اصل او از نهاوند بود. جُنید به عنوان پیشوای مذهب صوفیه شناخته می‌شود. آثار و سخنان او در عرفان و اصول طریقت بسیار مشهور است.

زندگی

ابن‌محمد بن جُنید خزاز زجاج، مشهور به ابوالقاسم و جُنید بغدادی، از عرفا و صوفیان نامدار و علماء دین بود. وی در بغداد متولد شد و همان‌جا درگذشت. اصل او از نهاوند بود و به قواریری نیز معروف شد. جُنید به عنوان پیشوای مذهب صوفیه شناخته می‌شود، زیرا تصوف او با قواعد کتب و سنت منطبق بود، از عقاید سخیف مصون و از شبهات غلات برکنار و از آنچه موجب اعتراض شرع بود سالم بود. از سخنان اوست که روش ما با کتاب و سنت مضبوط و منطبق است و هر کس قرآن حفظ نداشته باشد و حدیث ننویسد، قابل اقتدا نیست.

جُنید لقب‌های متعددی مانند قطب اعظم، سید الطایفه، سلطان الطایفه، استاد الطریقه، قطب العلوم، تاج العارفین و تاج العرفاء داشت. در فقه شاگرد سفیان ثوری یا ابوثور ابراهیم بن خالد بود و نسبت او در عرفان به حارث و سری سقطی می‌رسد. ابوالعباس بن سریح فنون طریقت را از او اخذ کرده است. سخنان وی در عرفان و اصول طریقت بسیار مشهور است.

درگذشت

درگذشت جُنید بغدادی در سال ۲۹۷ یا ۲۹۸ ق در ۹۱ سالگی در بغداد رخ داد و در مقبره شونیزیه دفن شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «جُنَید بغدادی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.