|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
هفهاف بن مهند راسبی: تفاوت میان نسخهها
(مقاله جدید) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{شاگردان برجسته امامان شیعه}}{{واقعه کربلا}} | {{شاگردان برجسته امامان شیعه}} | ||
{{واقعه کربلا}} | |||
[[رده:درگذشتگان ۶۱ (قمری)]] | [[رده:درگذشتگان ۶۱ (قمری)]] | ||
[[رده:کشتگان نبرد کربلا]] | [[رده:کشتگان نبرد کربلا]] | ||
نسخهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶
هفهاف بن مُهَنَّد راسبی از قبیله أزد و از یاران حسین بن علی بود که در روز عاشورا در کربلا کشته شد.[۱]
زندگی
وی از یاران علی بن ابی طالب بود و در جنگ صفین از طرف علی بن ابی طالب بر ازدیان بصره گمارده شده بود.[۲] وی از یاران حسن بن علی بودهاست.[۳] پس از کشته شدن حسن بن علی ساکن بصره شد.[۴]
در جریان واقعه عاشورا
وی وقتی شنید حسین بن علی از مکه عازم کوفه شدهاست؛ در شرایط خفقان حاکم بر محیط بصره از بصره بیرون آمد و عازم کربلا شد و عصر عاشورا به کربلا رسید.[۵]
درگذشت
وی هنگامی به کربلا رسید که جنگ پایان یافته بود و لشکریان عمر سعد به غارت خیمهها دست زده بودند. وی در چنین شرایطی به دفاع از خیام حسین بن علی برخاست. پس از کشتن نفراتی از دشمن محاصره شد و اسبش از پای درآمد. وی پیاده به جنگ پرداخت تا اینکه بر اثر کثرت جراحات در نزدیکی گودال قتلگاه کشته شد. وی در روز عاشورا در جنگ کشته شد.[۶] علی بن الحسین شجاعت هفهاف در روز عاشورا را ستوده است.[۷]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ «تعداد یاران امام حسین علیه السلام». بایگانیشده از اصلی در ۳ اکتبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲.
- ↑ تنقیح المقال. ج. ۱ جلد. مامقانی، عبدالله.
- ↑ شهیدی که بعد از جنگ به کربلا رسید!
- ↑ حسین انصاریان (پاییز ۱۳۸۷)، با کاروان نور، دارالعرفان، ص. ۱۲۸ و ۱۲۹، شابک ۹۶۴-۹۴۷۳۸-۳-۱
- ↑ حسین انصاریان (پاییز ۱۳۸۷)، با کاروان نور، دارالعرفان، ص. ۱۲۹، شابک ۹۶۴-۹۴۷۳۸-۳-۱
- ↑ پایگاه اطلاعرسانی استاد حسین انصاریان[پیوند مرده]
- ↑ صنعانی، حمید بن احمد، الحدائق الوردیة، ج۱، ص۱۰۵.