حسنعلی نخودکی اصفهانی
حسنعلی نخودکی اصفهانی (۱۲۴۰ اصفهان – ۸ شهریور ۱۳۲۱ مشهد) از عارفان و فقیهان شیعه اهل ایران بود. وی بیشتر عمر خود را به عبادت، تدریس و رسیدگی به نیازمندان گذراند و کرامات متعددی به او نسبت داده شده است.[۱] او در سالهای پایانی عمر خود، در روستایی به نام نخودک در نزدیکی مشهد سکونت داشت و به همین دلیل نیز به حسنعلی نخودکی مشهور بود.[۲]
حسنعلی نخودکی اصفهانی | |
|---|---|
 | |
| نامهای دیگر | مقدادی |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | نیمهٔ ذیالقعده ۱۲۷۹ ه.ق ۱۲۴۱ ه.خ اصفهان، ایران |
| درگذشته | ۱۷ شعبان ۱۳۶۱ ه.ق ۸ شهریور ۱۳۲۱ ه.خ (۸۰ سال) مشهد، ایران |
| محل دفن | مشهد، حرم علی بن موسی الرضا، صحن سقاخانه |
| قومیت | ایرانی |
| دوران | اواخر قاجار - پهلوی اول |
| منطقه | محلهٔ جویباره اصفهان |
| مذهب | شیعه (مجتهد) و عارف (از بزرگان سلسله چشتیه و با لقب طریقتی عبدعلی[۳]) |
| نامهای دیگر | مقدادی |
| اشتغال | اخلاق، عرفان، علوم غریبه و طب اسلامی |
| مرتبه | |
تأثیرگذاران
| |
تأثیرپذیرندگان | |
زندگی و تحصیلات
حسنعلی نخودکی در حدود سال ۱۲۴۰ خورشیدی (نیمه ذیقعده ۱۲۷۹ قمری) در اصفهان زاده شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش فراگرفت و سپس ریاضیات، حساب و فلسفه را نزد ملامحمد کاشی و جهانگیرخان قشقایی آموخت. پس از آن برای تکمیل تحصیلات به نجف رفت و از شاگردان سیدمحمد فشارکی، سید مرتضی کشمیری و ملااسماعیل قرهباغی شد.[۱]
پس از بازگشت از نجف، در مشهد اقامت گزید و از محافل علمی و عرفانی آن شهر نیز بهره برد. وی همزمان با تدریس و تحقیق، به عبادت و رسیدگی به مستمندان توجه ویژهای داشت. فرزندش بعدها مجموعهای از گزارشهای مربوط به کرامات و رفتارهای خارقالعاده او را در کتابی با عنوان «نشان از بینشانها» گردآوری و منتشر کرد.[۱]
عرفان
ملاعلیاکبر پدر حسنعلی که خود با محمدصادق تختفولادی (عارف مشهور) همدوره بود، به منظور تربیت عرفانی، نخودکی را نیز نزد وی برد و از او خواست تا تربیت و مراقبت از وی را برعهده بگیرد. حسنعلی از هفت سالگی تا یازده سالگی زیر نظر تختفولادی به ریاضتهای شرعی مشغول شد.[۴]
به ادعای نورالدین مدرسی چهاردهی، پولادی و به تبع آن، نخودکیها از جمله پیروان طریقت چشتیه که از جمله سلسلههای تصوف در شبه قاره هند بودهاند.[۵] سلسله چشتیه منسوب به خواجه معین الدین چشتی است.[یادداشت ۱] خواجه معین الدین حسن چشتی سنجری اجمیری پس از سید علی هجویری نویسنده کتاب کشف المحجوب به قاره هند رو آورد.[۵]
در سال ۱۲۹۰ه.ق محمدصادق تختفولادی درگذشت و حسنعلی، سه سال دیگر نیز به ریاضت پرداخت، چنانکه شبها تا صبح بیدار میماند و هر روز، روزه میگرفت. پس از آن، برای بهره بردن از سید جعفر حسینی قزوینی به شهرضا رفت.[۴]
درگذشت
حسنعلی نخودکی اصفهانی در ۸ شهریور ۱۳۲۱ مصادف با ۱۷ شعبان ۱۳۶۱ قمری، درگذشت و پس از اقامه نماز میت توسط حسین فقیه سبزواری،[۶] پیکرش در جوار ایوان عباسی حرم امام رضا، مقابل ایوان طلا، به خاک سپرده شد.[۱]
پانویس
یادداشت
- ↑ چشت، قریهای است از قراء هرات
ارجاعات
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «ارتحال عالم و عارف ربانی آیت اللّه «شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی»». فقاهت.
- ↑ «نخودکی عارفی مستجابالدعوه بود/ ماجرای نمازهای طولانی شیخ». خبرگزاری بین المللی قرآن. ۱۳۹۸.
- ↑ سلسههای صوفیه، اثر نورالدین چهاردهی
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ مقدادی اصفهانی. نشان از بینشانها. ج. ۱.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ مدرسی چهاردهی، نورالدین. سلسلههای صوفیه ایران.
- ↑ «نوجوانی که قبل از سن تکلیف عارف شد/ ۱۴ توصیه اخلاقی شیخ نخودکی». خبرگزاری فارس. ۱۳۹۳.
