هجرت محمد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''هجرت محمد''' و یارانش از [[مکه]] به [[مدینه]]، در واکنش به آزار و اذیتهای [[قریش]] و [[کافرین]] و [[مشرکان]] صورت پذیرفت و جزو سومین، آخرین و مهمترین مرحله هجرت بود که [[محمد|پیامبر اسلام]] برای رهایی [[مسلمانان]] از فشار دشمنان صورت پذیرفت.{{پنک|عابدی|۱۳۸۰|ص=۲۹}} هجرت از مکه به مدینه، سرآغاز [[تاریخ مسلمانان]] جهان است که خود محمد تاریخ آن را شخصاً به عنوان [[تاریخ هجری]] بنا نهادند.{{پنک|سبحانی|۱۳۵۹|ص=۱۴}} | '''هجرت محمد''' و یارانش از [[مکه]] به [[مدینه]]، در واکنش به آزار و اذیتهای [[قریش]] و [[کافرین]] و [[مشرکان]] صورت پذیرفت و جزو سومین، آخرین و مهمترین مرحله هجرت بود که [[محمد|پیامبر اسلام]] برای رهایی [[مسلمانان]] از فشار دشمنان صورت پذیرفت.{{پنک|عابدی|۱۳۸۰|ص=۲۹}} هجرت از مکه به مدینه، سرآغاز [[تاریخ مسلمانان]] جهان است که خود محمد تاریخ آن را شخصاً به عنوان [[تاریخ هجری]] بنا نهادند.{{پنک|سبحانی|۱۳۵۹|ص=۱۴}} | ||
== نقش زنان صدر اسلام در هجرت == | |||
هجرت به حبشه در دو مرحله انجام شد. در مرحله نخست، گروهی کوچک شامل مردان و زنان مسلمان به رهبری جعفر بن ابیطالب به حبشه رفتند. در مرحله دوم، تعداد بیشتری از مسلمانان به حبشه مهاجرت کردند که در میان آنان زنان متعددی حضور داشتند. | |||
از جمله زنان مشهوری که در این هجرت شرکت کردند میتوان به اسماء بنت عمیس، امحبیبه، سوده بنت زمعه و امکلثوم اشاره کرد. این زنان با وجود خطرات و دشواریهای سفر، برای حفظ ایمان خود و همراهی با جامعه اسلامی، از خانواده و زادگاه خود جدا شدند. | |||
هجرت به مدینه | |||
پس از بیعتهای عقبه و افزایش فشار بر مسلمانان در مکه، پیامبر دستور هجرت عمومی به مدینه را صادر کرد. این هجرت که به عنوان مبدأ تاریخ اسلامی انتخاب شد، نقطه عطفی در تاریخ اسلام به شمار میرود. | |||
زنان مسلمان نیز در این هجرت گسترده حضور فعالی داشتند. برخی از آنان مانند فاطمه بنت اسد (مادر علی بن ابیطالب) از نخستین کسانی بودند که به مدینه مهاجرت کردند. همچنین دختران پیامبر و گروهی از زنان دیگر پس از هجرت پیامبر، به همراه علی بن ابیطالب به صورت پنهانی و با رعایت تدابیر امنیتی راهی مدینه شدند. | |||
برخی زنان به دلیل موانعی مانند مخالفت خویشاوندان یا اسارت همسران مشرک، نتوانستند در هجرت اولیه شرکت کنند، اما بعدها با تلاش و پشتکار به مدینه مهاجرت کردند. قرآن کریم از این گروه با عنوان «زنان مؤمن مهاجر» یاد کرده و بر جایگاه بلند آنان تأکید نموده است. | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ ۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۷
هجرت محمد و یارانش از مکه به مدینه، در واکنش به آزار و اذیتهای قریش و کافرین و مشرکان صورت پذیرفت و جزو سومین، آخرین و مهمترین مرحله هجرت بود که پیامبر اسلام برای رهایی مسلمانان از فشار دشمنان صورت پذیرفت.[۱] هجرت از مکه به مدینه، سرآغاز تاریخ مسلمانان جهان است که خود محمد تاریخ آن را شخصاً به عنوان تاریخ هجری بنا نهادند.[۲]
نقش زنان صدر اسلام در هجرت
هجرت به حبشه در دو مرحله انجام شد. در مرحله نخست، گروهی کوچک شامل مردان و زنان مسلمان به رهبری جعفر بن ابیطالب به حبشه رفتند. در مرحله دوم، تعداد بیشتری از مسلمانان به حبشه مهاجرت کردند که در میان آنان زنان متعددی حضور داشتند.
از جمله زنان مشهوری که در این هجرت شرکت کردند میتوان به اسماء بنت عمیس، امحبیبه، سوده بنت زمعه و امکلثوم اشاره کرد. این زنان با وجود خطرات و دشواریهای سفر، برای حفظ ایمان خود و همراهی با جامعه اسلامی، از خانواده و زادگاه خود جدا شدند.
هجرت به مدینه
پس از بیعتهای عقبه و افزایش فشار بر مسلمانان در مکه، پیامبر دستور هجرت عمومی به مدینه را صادر کرد. این هجرت که به عنوان مبدأ تاریخ اسلامی انتخاب شد، نقطه عطفی در تاریخ اسلام به شمار میرود.
زنان مسلمان نیز در این هجرت گسترده حضور فعالی داشتند. برخی از آنان مانند فاطمه بنت اسد (مادر علی بن ابیطالب) از نخستین کسانی بودند که به مدینه مهاجرت کردند. همچنین دختران پیامبر و گروهی از زنان دیگر پس از هجرت پیامبر، به همراه علی بن ابیطالب به صورت پنهانی و با رعایت تدابیر امنیتی راهی مدینه شدند.
برخی زنان به دلیل موانعی مانند مخالفت خویشاوندان یا اسارت همسران مشرک، نتوانستند در هجرت اولیه شرکت کنند، اما بعدها با تلاش و پشتکار به مدینه مهاجرت کردند. قرآن کریم از این گروه با عنوان «زنان مؤمن مهاجر» یاد کرده و بر جایگاه بلند آنان تأکید نموده است.
پانویس
ارجاعات
- ↑ عابدی ۱۳۸۰، ص. ۲۹.
- ↑ سبحانی ۱۳۵۹، ص. ۱۴.
منابع
- عابدی، محمد (۱۳۸۰). «هجرت پیامبر (ص)». مبلغان (۱۷).
- سبحانی، جعفر (۱۳۵۹). «هجرت پیامبر و سرآغاز تاریخ مسلمانان جهان». درسهایی از مکتب اسلام. ۲۰ (۱).