بدون جعبه اطلاعات

بهاءالدین سبکی

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بهاءالدین سُبْکی
متولد۷ اوت ۱۳۱۹ / ۲۰ جمادی‌الثانی ۷۱۹ق
قاهره
وفاتژانویه ۱۳۷۲ / رجب ۷۷۳ق
مکه
ملیتMameluke_Flag.svg مصری مملوکی
حرفهمحدث، فقیه، مدرس، ادیب، نویسنده و شاعر
آثار«عروس الأفراح فی شرح تلخیص التفاح»
سبکدر ادبیات عربی: «دورهٔ اول مملوکی»
عنوانبهاءالدین
خویشاوندانپدرش تقی‌الدین سبکی

احمد بن علی بن عبدالکافی (۷۱۹–۷۷۳ هـ. ق)، ملقب به «بهاءالدین» و مکنی به «ابوحامد»، ادیب، قاضی، فقیه و از دانشمندان برجسته قرن هشتم هجری است. او که فرزند تقی‌الدین سبکی (عالم بزرگ شافعی) بود، در مناصب قضایی دمشق و مصر فعالیت داشت و آثاری ماندگار به‌ویژه در علم بلاغت از خود به جای گذاشت.

زندگی

احمد بن علی در خانواده‌ای اهل علم متولد شد. او مراتب علمی را نزد پدرش و اساتید بزرگی همچون رشیدی و ابوحیان فرا گرفت و برای تکمیل تحصیلات به مصر و شام سفر کرد. او مدتی در شام به مقام قضاوت دست یافت و مدتی نیز عهده‌دار منصب «قضاوت لشکر» بود. وی را به تعبد، تقوا، صدقات فراوان و کثرت حج ستوده‌اند. بهاءالدین سبکی در اواخر عمر در مکه سکونت گزید و در سال ۷۷۳ هجری قمری در سن ۵۴ سالگی در همان شهر درگذشت. پدرش (تقی‌الدین علی سبکی) که خود از بزرگان علم و ادب بود، در بیتی با اشاره به برتری علمی فرزندش بر خود چنین سروده است:[۱]

«دُروسُ أحمدَ خَیرٌ مِن دُروسِ علیٍّ / و ذلکَ عَنهُ علی غایةِ الأَمَلِ» (ترجمه: درس‌های احمد از درس‌های علی بهتر است و این نهایت آرزوی علی دربارهٔ اوست).

آثار و تألیفات

او آثار متعددی در فقه، اصول و ادب به رشته تحریر درآورد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:[۲]

  • عروس الأفراح فی شرح تلخیص المفتاح: این کتاب شرحی بر «تلخیص المفتاح» خطیب قزوینی در علم بلاغت است که شهرت بسیاری یافت و بارها در مصر به همراه شروح دیگر به چاپ رسیده است.
  • شرح الحاوی: در فقه شافعی.
  • شرح مختصر ابن حاجب: در علم اصول.

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سبکی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.