ابن‌قتیبه

عبدالله بن مسلم بن قتیبه کوفی دینوری، مشهور به ابن‌تقیبه دینوری از ادیبان، فقیهان و لغت‌شناسان و شاعران مسلمان در قرن سوم ه.ق بود. اصل او از مرورود اما خودش در سال ۲۱۳ ه.ق در کوفه متولد شده است. وی مدتی منصب قضاوت دینور را داشته و از این رو به دینوری مشهور شده و پس از آن در بغداد تدریس می‌کرد. درگذشت او در سال ۲۷۰ ه.ق بود. کتاب‌های معانی الشعر الکبیر، عیون الشعر و عیون الاخبار، ادب الکاتب، الخیل، دلائل النبوه و کتاب غریب الحدیث از او است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابن قتیبه». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.