صدیقه دولت‌آبادی

صدیقه دولت‌آبادی (۱۲۶۰–۱۳۴۰) نویسنده، روزنامه‌نگار، فعال حقوق زنان و از پیشگامان جنبش زنان در ایران بود. او در زمینه آموزش دختران، تأسیس مؤسسات آموزشی و ترویج فرهنگ زنان و نقش آنان در جامعه فعالیت گسترده‌ای داشت و یکی از حامیان کشف حجاب در دوره پهلوی اول به‌شمار می‌رفت.

زندگی

صدیقه دولت‌آبادی در سال ۱۲۶۰ در اصفهان متولد شد و فرزند میرزا هادی دولت‌آبادی بود. در پانزده سالگی با حسین اعتضاد ازدواج کرد، اما پس از مدتی کوتاه از وی جدا شد.

فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی

فعالیت‌های اجتماعی دولت‌آبادی با عضویت در انجمن مخدرات وطن در سال ۱۲۸۹ آغاز شد. او همچنین در سال ۱۲۹۶ اولین مدرسه دخترانه به نام «مکتب‌خانه شرعیات» را در اصفهان تأسیس کرد. یک سال بعد، شرکت تعاونی «خدمات خواتین اصفهان» و مدرسه «ام‌المدارس» برای دختران بی‌بضاعت راه‌اندازی شد.

در سال ۱۲۹۸ روزنامه زبان زنان، سومین نشریه ویژه زنان در ایران، توسط او منتشر شد. پس از کودتای ۱۲۹۹ به تهران مهاجرت کرد و نشریه را با شعار «الجنه تحت اَقدام الامهات» ادامه داد.

در سال ۱۳۰۱ به پاریس رفت و در سال ۱۳۰۶ در رشته تعلیم و تربیت از دانشگاه سوربن فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۰۴ به نمایندگی از زنان ایران در کنگره بین‌المللی زنان در پاریس شرکت کرد و به عضویت مجمع بین‌المللی تساوی حقوق زنان درآمد.

پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۰۶، به استخدام وزارت معارف و اوقاف درآمد و در مدیریت آموزش دختران فعالیت کرد. در سال ۱۳۱۴ کانون بانوان با هدف تحقق طرح کشف حجاب آغاز به کار کرد و دولت‌آبادی در سال ۱۳۱۵ به سرپرستی آن منصوب شد. او با فعالیت در مؤسسات وابسته به کانون، از جمله دبستان و دبیرستان، آموزشگاه تربیت مادر و انجمن خیریه، بر آموزش و پرورش زنان و نقش آنان در جامعه تمرکز داشت. دولت‌آبادی عضو فعال جمعیت نسوان وطنخواه ایران نیز بود و تا پایان عمر در مرداد ۱۳۴۰ به فعالیت‌های اجتماعی خود ادامه داد.