بدون تصویر
مقابله‌نشده با دانشنامه‌ها

ملاصدرا: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۸: خط ۲۸:
|امضا=
|امضا=
|تاریخ درگذشت=۱۰۴۵ قمری (۱۶۴۰ میلادی)}}
|تاریخ درگذشت=۱۰۴۵ قمری (۱۶۴۰ میلادی)}}
'''ملاصدرا''' (ملقب به '''صدر المتألهین''') (متولد ۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق)، از [[فیلسوف|فیلسوفانی]] است که تلاش کرد تا [[فلسفه]] را از چارچوب تفکر [[فلسفه ارسطویی|ارسطویی]] و [[فلسفه یونانی|یونانی]] رهایی بخشیده و آن را در چارچوب [[فطرت|فطرت انسانی]] و [[عرفان اسلامی|عرفان]] و [[حکمت اسلامی]] (براساس [[قرآن]] و [[حدیث]]) مجدد پایه‌گذاری کند.{{پنک|خامنه‌ای|۱۳۷۴|ص=۲۲}}
'''صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی''' (معروف به '''ملاصدرا''' و '''صدرالمتألهین''') (۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق) از بزرگ‌ترین فیلسوفان و حکمای اسلامی در سدهٔ یازدهم هجری و بنیان‌گذار مکتب [[حکمت متعالیه]] بود.
 
== زندگی ==
ملاصدرا (متولد ۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق)، از [[فیلسوف|فیلسوفانی]] است که تلاش کرد تا [[فلسفه]] را از چارچوب تفکر [[فلسفه ارسطویی|ارسطویی]] و [[فلسفه یونانی|یونانی]] رهایی بخشیده و آن را در چارچوب [[فطرت|فطرت انسانی]] و [[عرفان اسلامی|عرفان]] و [[حکمت اسلامی]] (براساس [[قرآن]] و [[حدیث]]) مجدد پایه‌گذاری کند.{{پنک|خامنه‌ای|۱۳۷۴|ص=۲۲}}


صدرا پسر خواجه ابراهیم، کودکی و نوجوانی خود را در خانواده و محیطی مرفّه گذراند. تولد او در [[شیراز]] و به سال ۹۷۹ مصادف با دوران فرمانداری شاهزاده [[محمدمیرزا صفوی]] بوده است که چند سال بعد (یعنی در [[رمضان]] ۹۸۵ هـ. ق) به سلطنت رسید و به جای [[شاه اسماعیل دوم]] نشست. پدر صدرا احتمالاً وزیر محمدمیرزای خدابنده بوده است.{{پنک|خامنه‌ای|۱۳۷۴|ص=۲۲}}
صدرا پسر خواجه ابراهیم، کودکی و نوجوانی خود را در خانواده و محیطی مرفّه گذراند. تولد او در [[شیراز]] و به سال ۹۷۹ مصادف با دوران فرمانداری شاهزاده [[محمدمیرزا صفوی]] بوده است که چند سال بعد (یعنی در [[رمضان]] ۹۸۵ هـ. ق) به سلطنت رسید و به جای [[شاه اسماعیل دوم]] نشست. پدر صدرا احتمالاً وزیر محمدمیرزای خدابنده بوده است.{{پنک|خامنه‌ای|۱۳۷۴|ص=۲۲}}
او در فلسفه و [[کلام]] تبحر داشت و در [[حدیث]] و [[تفسیر قرآن]] نیز مهارت یافت. وی نزد استادانی چون [[شیخ بهایی]]، [[میرداماد]] و [[میرفندرسکی]] به تحصیل پرداخت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صدرا}}</ref>
ملاصدرا بعدها خود به تدریس فلسفه و معارف اسلامی پرداخت و گروهی از اندیشمندان نزد او پرورش یافتند که از مشهورترین آنان [[ملا محسن فیض کاشانی]] و [[عبدالرزاق لاهیجی]] بودند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صدرا}}</ref>
وی در طول زندگی خود چندین بار پیاده به [[حج]] رفت و بنا بر گزارش‌ها هفت بار این سفر را انجام داد. در آخرین سفر حج، در سال ۱۰۵۰ق در [[بصره]] درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صدرا}}</ref>
== آثار ==
از ملاصدرا آثار فراوانی در فلسفه، کلام، تفسیر و معارف اسلامی بر جای مانده است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد:<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صدرا}}</ref>
* ''الاسفار الاربعة''
* ''اتحاد العاقل و المعقول''
* ''اتصاف الماهیة بالوجود''
* ''اسرار الآیات و انوار البینات''
* ''اکسیر العارفین فی معرفة طریق الحق و الیقین''
* ''الامامة''
* ''بدء وجود الانسان''
* ''التصور و التصدیق''
* ''تفسیر آیة الکرسی''
* ''تفسیر آیة النور''
* ''تفسیر آیات و سوره‌هایی از قرآن'' از جمله سوره‌های اعلى، سجده، بقره (تا آیهٔ «کونوا قردة خاسئین»)، جمعه، حدید، زلزال، ضحی، طارق، طلاق، فاتحه، واقعه و یس
* ''الجبر و التفویض''
* ''حاشیه بر الهیات شفا''
* ''حاشیه بر تجرید خواجه''
* ''حاشیه بر تفسیر بیضاوی''
* ''حاشیه بر رواشح سماویة میرداماد''
* ''حاشیه بر روضة الشهید (شرح لمعه)''
* ''حاشیه بر شرح تجرید قوشچی''
* ''حاشیه بر شفا ابن‌سینا''
* ''حدوث العالم''
* ''الحشر''
* ''الحکمة العرشیه''
* ''رسائل'' (مجموعه‌ای شامل چند رساله)
* ''شرح اصول کافی''
* ''شرح حکمة الاشراق''
* ''شرح الهدایة الاثیریة''
* ''الشواهد الربوبیة فی المناهج السلوکیة''
* ''القواعد الملکوتیة''
* ''کسر اصنام الجاهلیة''
* ''المبدأ و المعاد''
* ''المسائل القدسیة''
* ''المشاعر''
* ''مفاتیح الغیب''


== پانویس ==
== پانویس ==
=== ارجاعات ===
=== ارجاعات ===
{{منابع}}
{{پانویس|۲|اندازه=ریز}}


=== منابع ===
=== منابع ===
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام=عباسعلی|نام خانوادگی=اختری|مقاله=صدرا|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}
* {{یادکرد ژورنال | ژورنال = خردنامه صدرا | تاریخ = 1374 | شماره = 1 | عنوان = نگاهی به زندگی، شخصیت و مکتب صدر المتألهین | نام = سیّد محمّد | نام خانوادگی = خامنه‌ای}}
* {{یادکرد ژورنال | ژورنال = خردنامه صدرا | تاریخ = 1374 | شماره = 1 | عنوان = نگاهی به زندگی، شخصیت و مکتب صدر المتألهین | نام = سیّد محمّد | نام خانوادگی = خامنه‌ای}}
{{پایان منابع}}


{{فلسفه اسلامی}}
{{فلسفه اسلامی}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۵۶

ملاصدرا
نام در زمان تولدصدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی
متولد۹ جمادی‌الاول ۹۷۹ قمری (۱۵۷۱ میلادی)
شیراز، ایران
وفات۱۰۴۵ قمری (۱۶۴۰ میلادی)
بصره، عراق
آرامگاهنجف
دیگر نام‌هاصدرالمتألهین - ملاصدرا
فرزندانابراهیم شیرازی ام کلثوم. زبیده. نظام الدین. معصومه
حیطهفلسفه و عرفان اسلامی
مکتبحکمت متعالیه
استادانشیخ بهائی، میرفندرسکی و میرداماد
شاگردانفیض کاشانی، عبدالرزاق لاهیجی و حسین تنکابنی و ملامحمد آقاجانی
ایده‌های چشمگیر
اصالت وجود، تشکیک در وجود، حرکت جوهری

صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (معروف به ملاصدرا و صدرالمتألهین) (۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق) از بزرگ‌ترین فیلسوفان و حکمای اسلامی در سدهٔ یازدهم هجری و بنیان‌گذار مکتب حکمت متعالیه بود.

زندگی

ملاصدرا (متولد ۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق)، از فیلسوفانی است که تلاش کرد تا فلسفه را از چارچوب تفکر ارسطویی و یونانی رهایی بخشیده و آن را در چارچوب فطرت انسانی و عرفان و حکمت اسلامی (براساس قرآن و حدیث) مجدد پایه‌گذاری کند.[۱]

صدرا پسر خواجه ابراهیم، کودکی و نوجوانی خود را در خانواده و محیطی مرفّه گذراند. تولد او در شیراز و به سال ۹۷۹ مصادف با دوران فرمانداری شاهزاده محمدمیرزا صفوی بوده است که چند سال بعد (یعنی در رمضان ۹۸۵ هـ. ق) به سلطنت رسید و به جای شاه اسماعیل دوم نشست. پدر صدرا احتمالاً وزیر محمدمیرزای خدابنده بوده است.[۱]

او در فلسفه و کلام تبحر داشت و در حدیث و تفسیر قرآن نیز مهارت یافت. وی نزد استادانی چون شیخ بهایی، میرداماد و میرفندرسکی به تحصیل پرداخت.[۲]

ملاصدرا بعدها خود به تدریس فلسفه و معارف اسلامی پرداخت و گروهی از اندیشمندان نزد او پرورش یافتند که از مشهورترین آنان ملا محسن فیض کاشانی و عبدالرزاق لاهیجی بودند.[۳]

وی در طول زندگی خود چندین بار پیاده به حج رفت و بنا بر گزارش‌ها هفت بار این سفر را انجام داد. در آخرین سفر حج، در سال ۱۰۵۰ق در بصره درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.[۴]

آثار

از ملاصدرا آثار فراوانی در فلسفه، کلام، تفسیر و معارف اسلامی بر جای مانده است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد:[۵]

  • الاسفار الاربعة
  • اتحاد العاقل و المعقول
  • اتصاف الماهیة بالوجود
  • اسرار الآیات و انوار البینات
  • اکسیر العارفین فی معرفة طریق الحق و الیقین
  • الامامة
  • بدء وجود الانسان
  • التصور و التصدیق
  • تفسیر آیة الکرسی
  • تفسیر آیة النور
  • تفسیر آیات و سوره‌هایی از قرآن از جمله سوره‌های اعلى، سجده، بقره (تا آیهٔ «کونوا قردة خاسئین»)، جمعه، حدید، زلزال، ضحی، طارق، طلاق، فاتحه، واقعه و یس
  • الجبر و التفویض
  • حاشیه بر الهیات شفا
  • حاشیه بر تجرید خواجه
  • حاشیه بر تفسیر بیضاوی
  • حاشیه بر رواشح سماویة میرداماد
  • حاشیه بر روضة الشهید (شرح لمعه)
  • حاشیه بر شرح تجرید قوشچی
  • حاشیه بر شفا ابن‌سینا
  • حدوث العالم
  • الحشر
  • الحکمة العرشیه
  • رسائل (مجموعه‌ای شامل چند رساله)
  • شرح اصول کافی
  • شرح حکمة الاشراق
  • شرح الهدایة الاثیریة
  • الشواهد الربوبیة فی المناهج السلوکیة
  • القواعد الملکوتیة
  • کسر اصنام الجاهلیة
  • المبدأ و المعاد
  • المسائل القدسیة
  • المشاعر
  • مفاتیح الغیب

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صدرا». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • خامنه‌ای، سیّد محمّد (۱۳۷۴). «نگاهی به زندگی، شخصیت و مکتب صدر المتألهین». خردنامه صدرا (۱).