سمیه

در سال‌های اولیه بعثت پیامبر اسلام، مسلمانان مکه، مورد آزار شدید قریش قرار می‌گرفتند. این دوره زمانی به «دوره مکی» معروف می‌باشد و  مقاومت و ایستادگی بسیاری از مسلمانان در برابر ظلم و ستم مشرکان را نشان می‌داد. در این دوره، سمیه بنت خیاط، همسر یاسر و مادر عمار، یکی از نخستین زنانی بود که به اسلام روی آورد و نقش مهمی در تاریخ اسلام داشت. او و خانواده‌اش از افرادی بودند که به‌ دلیل گرویدن به اسلام، تحت شکنجه و آزار مشرکان قرار گرفتند.

ازدواج

سمیه،دختر خیاط، کنیز ابو‌حذیفه (رییس قبیله بنی مخزوم) می‌باشد و کنیزی آزادمنش، عاقل، خوش‌قلب، نمکین، عفیف و پاک بود که شبیه به او در میان کنیزان قبیله قریش وجود نداشته است. واقدی و گروهی از اهل علم بیان کرده‌اند که یاسر پدر عمار عربی قحطانی از قبیله عنس از دسته مذحج بوده است، اما پسر او عمار به قبیله بنی مخزوم وابسته است چون پدرش یاسر با کنیز فردی از قبیله بنی مخزوم ازدواج کرد که او عمار را به دنیا آورد، ماجرای ازدواج آن‌ها اینگونه بود که یاسر همراه دو برادرش به نامهای حارث و مالك به دنبال برادر چهارم خود به سمت مکه آمدند. حارث و مالك به یمن بازگشتند و یاسر در مکه ماندگار شد و با ابو حذيفة بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم پیمان بست. ابوحذیفه یکی از کنیزان خود به نام سمیه دختر خیاط را به همسری او برگزید که عمار را برای او به دنیا آورد.