خالد بن ولید

خالد بن ولید از بزرگان قریش و از فرماندهان نظامی صدر اسلام بود که در سال هشتم هجری اسلام آورد. او در دوره ابوبکر در جنگ‌های مختلف فرماندهی سپاه را بر عهده داشت و در زمان عمر از فرماندهی برکنار شد، اما همچنان در نبردها شرکت می‌کرد. در منابع تاریخی همچنین از ماجرای برخورد او با قبیله بنی‌جذیمه و جبران خسارت آنان یاد شده است.

زندگی

خالد بن ولید بن مغیره مخزومی قرشی از اشراف‌زادگان بنی مخزوم بود که تا قبل از پذیرش اسلام در هشتم هجری، جزو دشمنان سرسخت پیامبر اسلام بود. او پس از قبول اسلام در نبردهای حنین، موته و سریه بنی جذیمه و محاصره طائف نقش داشته است. از جمله نکات چالش‌برانگیز در رابطه با او، کشتن سی نفر بی گناه و عدم قصاص وی از سوی پیامبر و نصب مجددش به عنوان فرمانده بوده است. خالد از بزرگان قریش در مکه پیش از اسلام بود و در جنگ‌های قریش فرماندهی سواران را بر عهده داشت. او در نبردهای مشرکان علیه محمد حضور داشت تا آنکه در سال هشتم هجری، پیش از فتح مکه، همراه عمرو بن عاص اسلام آورد و به مدینه هجرت کرد و پس از آن در شمار فرماندهان نظامی مسلمانان قرار گرفت.

در برخی روایت‌ها آمده است که محمد او را برای دعوت قبیله بنی‌جذیمه به اسلام فرستاد. گفته شده است که افراد این قبیله پس از اطمینان از امنیت، سلاح خود را زمین گذاشتند و حتی نماز را با سپاه خالد به جا آوردند، اما خالد دستور حمله داد و گروهی از آنان کشته شدند و اموالشان گرفته شد. پس از شکایت بازماندگان، گفته شده است که محمد از این اقدام اظهار بیزاری کرد و علی بن ابی‌طالب را با مالی برای جبران خسارت‌ها نزد آنان فرستاد. نقل شده است که علی خون‌بهای کشته‌شدگان و بهای اموال از دست‌رفته را پرداخت و برای جلب رضایت کامل آنان، باقی‌مانده مال را نیز به آنان داد.

در دوره خلافت ابوبکر، خالد بن ولید فرماندهی برخی سپاه‌ها را در جنگ با مخالفان حکومت بر عهده داشت و در نبرد با مسیلمه نیز شرکت کرد. داستان او با مالک بن نویره در منابع تاریخی مشهور است. در زمان عمر از فرماندهی عزل شد، اما همچنان در جنگ‌ها همراه سپاهیان حضور داشت. گفته شده است که در سال ۲۱ هجری در حمص، و به روایتی در مدینه، درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خالد بن ولید». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
• حکیم زاده، فرزانه (۱۳۸۶). «رسول خدا (ص) و عدم قصاص خالد بن ولید» (۸-۹).