بدون تصویر
مقابله‌نشده با دانشنامه‌ها

ملاصدرا

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۵۶ توسط Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ملاصدرا
نام در زمان تولدصدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی
متولد۹ جمادی‌الاول ۹۷۹ قمری (۱۵۷۱ میلادی)
شیراز، ایران
وفات۱۰۴۵ قمری (۱۶۴۰ میلادی)
بصره، عراق
آرامگاهنجف
دیگر نام‌هاصدرالمتألهین - ملاصدرا
فرزندانابراهیم شیرازی ام کلثوم. زبیده. نظام الدین. معصومه
حیطهفلسفه و عرفان اسلامی
مکتبحکمت متعالیه
استادانشیخ بهائی، میرفندرسکی و میرداماد
شاگردانفیض کاشانی، عبدالرزاق لاهیجی و حسین تنکابنی و ملامحمد آقاجانی
ایده‌های چشمگیر
اصالت وجود، تشکیک در وجود، حرکت جوهری

صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (معروف به ملاصدرا و صدرالمتألهین) (۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق) از بزرگ‌ترین فیلسوفان و حکمای اسلامی در سدهٔ یازدهم هجری و بنیان‌گذار مکتب حکمت متعالیه بود.

زندگی

ملاصدرا (متولد ۹۷۹ هـ.ق. - وفات ۱۰۴۵ هـ. ق)، از فیلسوفانی است که تلاش کرد تا فلسفه را از چارچوب تفکر ارسطویی و یونانی رهایی بخشیده و آن را در چارچوب فطرت انسانی و عرفان و حکمت اسلامی (براساس قرآن و حدیث) مجدد پایه‌گذاری کند.[۱]

صدرا پسر خواجه ابراهیم، کودکی و نوجوانی خود را در خانواده و محیطی مرفّه گذراند. تولد او در شیراز و به سال ۹۷۹ مصادف با دوران فرمانداری شاهزاده محمدمیرزا صفوی بوده است که چند سال بعد (یعنی در رمضان ۹۸۵ هـ. ق) به سلطنت رسید و به جای شاه اسماعیل دوم نشست. پدر صدرا احتمالاً وزیر محمدمیرزای خدابنده بوده است.[۱]

او در فلسفه و کلام تبحر داشت و در حدیث و تفسیر قرآن نیز مهارت یافت. وی نزد استادانی چون شیخ بهایی، میرداماد و میرفندرسکی به تحصیل پرداخت.[۲]

ملاصدرا بعدها خود به تدریس فلسفه و معارف اسلامی پرداخت و گروهی از اندیشمندان نزد او پرورش یافتند که از مشهورترین آنان ملا محسن فیض کاشانی و عبدالرزاق لاهیجی بودند.[۳]

وی در طول زندگی خود چندین بار پیاده به حج رفت و بنا بر گزارش‌ها هفت بار این سفر را انجام داد. در آخرین سفر حج، در سال ۱۰۵۰ق در بصره درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.[۴]

آثار

از ملاصدرا آثار فراوانی در فلسفه، کلام، تفسیر و معارف اسلامی بر جای مانده است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد:[۵]

  • الاسفار الاربعة
  • اتحاد العاقل و المعقول
  • اتصاف الماهیة بالوجود
  • اسرار الآیات و انوار البینات
  • اکسیر العارفین فی معرفة طریق الحق و الیقین
  • الامامة
  • بدء وجود الانسان
  • التصور و التصدیق
  • تفسیر آیة الکرسی
  • تفسیر آیة النور
  • تفسیر آیات و سوره‌هایی از قرآن از جمله سوره‌های اعلى، سجده، بقره (تا آیهٔ «کونوا قردة خاسئین»)، جمعه، حدید، زلزال، ضحی، طارق، طلاق، فاتحه، واقعه و یس
  • الجبر و التفویض
  • حاشیه بر الهیات شفا
  • حاشیه بر تجرید خواجه
  • حاشیه بر تفسیر بیضاوی
  • حاشیه بر رواشح سماویة میرداماد
  • حاشیه بر روضة الشهید (شرح لمعه)
  • حاشیه بر شرح تجرید قوشچی
  • حاشیه بر شفا ابن‌سینا
  • حدوث العالم
  • الحشر
  • الحکمة العرشیه
  • رسائل (مجموعه‌ای شامل چند رساله)
  • شرح اصول کافی
  • شرح حکمة الاشراق
  • شرح الهدایة الاثیریة
  • الشواهد الربوبیة فی المناهج السلوکیة
  • القواعد الملکوتیة
  • کسر اصنام الجاهلیة
  • المبدأ و المعاد
  • المسائل القدسیة
  • المشاعر
  • مفاتیح الغیب

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صدرا». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • خامنه‌ای، سیّد محمّد (۱۳۷۴). «نگاهی به زندگی، شخصیت و مکتب صدر المتألهین». خردنامه صدرا (۱).