اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
مذهب حنبلی، چهارمین مذهب سنت و جماعت است که توسط ابو عبدالله، احمد بن حنبل در بغداد زائیده شد و در همان شهر نیز درگذشت. او که فقیهی کثیر السفر بود، احادیث بسیاری را در مجموعهای با نام «مسند ابن حنبل» گردآوری نمود. این مسند شش جزء بوده و مشتمل بر چهل هزار حدیث است. او از تمسک به رأی تبری میجست و تنها به کتاب الله و حدیث استدلال میکرد. از آنجا که در استناد به حدیث مبالغه کرد، گروهی از بزرگان اسلام چون محمد بن جریر طبری و محمد بن اسحاق الدیم او را از ائمه حدیث شمردند، نه از مجتهدان اسالم. ابن حنبل از بزرگترین شاگردان شافعی بود و سپس روی برتافته مذهب خویش بنیان نهاد. مذهب او بر پنج اصل بنا نهاده شد:[۱]
نص کتاب الله
سنت
فتاوی صحابه پیغمبر
قول بعضی صحابه هرگاه موافق کتاب و سنت باشد
تمام احادیث مرسل و ضعیف
رواج مذهب حنبلی از سه مذهب دیگر اهل سنت کمتر بوده. سالها پس از او ابن تیمیه و شاگردش ابن قیم مذهب حنبلی را تجدید حیات کردند. همچنین امام محمد بن عبدالوهاب با تجدید نظر در این مذهب وهابیت را تأسیس نمود.[۱]
گروهی از منابع اسلامی بابیت و بهائیت را آئینی در اصل منشعب از کلامشناسی شیعه ([۱]، [۲]) میدانند و گروهی دیگر از منابع به مستقل بودن این دو از اسلام اشاره دارند ([۳]، [۴]).
درگاه اسلام