سموئیل
سموئیل از پیامبران و داوران مشهور عبرانیان بود. نام او به معنای «مسموع از خدا» دانسته شده و در این گزارش از او با تعبیر «فرزند دعا» نیز یاد شده است. پدرش القانه و مادرش حنّا بود. او در رامه، در کوه افرائیم در شمالشرقی اورشلیم، زاده شد و در کودکی به شیلو برده شد و زیر نظر عیلی، کاهن بزرگ، پرورش یافت. سموئیل در خردسالی مورد الهام الهی قرار گرفت و پس از مرگ عیلی، به داوری بنیاسرائیل منصوب شد. نفوذ او حتی بر شائول، پادشاه اسرائیل، نیز اثرگذار بود و تأسیس «مدرسه پیغمبران» به او نسبت داده شده است. وی در کمال پیری درگذشت و بنیاسرائیل برای او مراسم تعزیت و احترام برپا کردند.
نام و نسب
سموئیل به معنای «مسموع از خدا» دانسته شده است. در این گزارش از او با تعبیر «فرزند دعا» نیز یاد شده است. پدر او القانه و مادرش حنّا بود.[۱]
زندگی
سموئیل در رامه، واقع در کوه افرائیم در شمالشرقی اورشلیم، متولد شد. او در سنین کودکی یا نوجوانی به شیلو برده شد و در آنجا زیر توجه و سرپرستی عیلی، کاهن بزرگ، رشد یافت. در گزارش مورد نظر آمده است که سموئیل در کودکی مهبط الهام الهی شد. پس از درگذشت عیلی، او به قضاوت و داوری بنیاسرائیل منصوب شد. نفوذ و اقتدار او چنان بود که حتی بر شائول، پادشاه اسرائیل، نیز اثر ویژهای داشت. همچنین تأسیس «مدرسه پیغمبران» به او نسبت داده شده است.[۲]
درگذشت
سموئیل در کمال پیری درگذشت. بنابر این گزارش، قوم اسرائیل در بزرگداشت او احترام بسیار نهادند و مراسم تعزیت برایش برپا کردند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سموئیل». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.