سموئیل

سموئیل از پیامبران و داوران مشهور عبرانیان بود. نام او به معنای «مسموع از خدا» دانسته شده و در این گزارش از او با تعبیر «فرزند دعا» نیز یاد شده است. پدرش القانه و مادرش حنّا بود. او در رامه، در کوه افرائیم در شمال‌شرقی اورشلیم، زاده شد و در کودکی به شیلو برده شد و زیر نظر عیلی، کاهن بزرگ، پرورش یافت. سموئیل در خردسالی مورد الهام الهی قرار گرفت و پس از مرگ عیلی، به داوری بنی‌اسرائیل منصوب شد. نفوذ او حتی بر شائول، پادشاه اسرائیل، نیز اثرگذار بود و تأسیس «مدرسه پیغمبران» به او نسبت داده شده است. وی در کمال پیری درگذشت و بنی‌اسرائیل برای او مراسم تعزیت و احترام برپا کردند.

نام و نسب

سموئیل به معنای «مسموع از خدا» دانسته شده است. در این گزارش از او با تعبیر «فرزند دعا» نیز یاد شده است. پدر او القانه و مادرش حنّا بود.

زندگی

سموئیل در رامه، واقع در کوه افرائیم در شمال‌شرقی اورشلیم، متولد شد. او در سنین کودکی یا نوجوانی به شیلو برده شد و در آن‌جا زیر توجه و سرپرستی عیلی، کاهن بزرگ، رشد یافت. در گزارش مورد نظر آمده است که سموئیل در کودکی مهبط الهام الهی شد. پس از درگذشت عیلی، او به قضاوت و داوری بنی‌اسرائیل منصوب شد. نفوذ و اقتدار او چنان بود که حتی بر شائول، پادشاه اسرائیل، نیز اثر ویژه‌ای داشت. همچنین تأسیس «مدرسه پیغمبران» به او نسبت داده شده است.

درگذشت

سموئیل در کمال پیری درگذشت. بنابر این گزارش، قوم اسرائیل در بزرگداشت او احترام بسیار نهادند و مراسم تعزیت برایش برپا کردند.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سموئیل». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.