عزی
عزی یکی از بتهای مشهور قریش و بنیکنانه بود که در نخله، میان مکه و طائف، قرار داشت. این بت از بزرگترین بتهای قریش بهشمار میرفت و پرستندگانش برای آن قربانی میکردند و هدیه میبردند. عزی در سال هشتم هجری به فرمان محمد، پیامبر اسلام از میان برداشته شد.
جایگاه و پرستش
عزی در نخله، منطقهای میان مکه و طائف، نصب شده بود و قریش و بنیکنانه آن را میپرستیدند. گزارشهایی نیز از قرار داشتن آن بر فراز کعبه حکایت دارد. عزی را جدیدتر از لات و منات دانستهاند، اما در میان بتهای قریش جایگاهی برجسته داشت. پرستندگان آن به زیارتش میرفتند، هدیه تقدیم میکردند و با ذبح قربانی به آن تقرب میجستند. برخی منابع، عزی را درختی در نخله دانستهاند که بتی در کنار آن قرار داشت و غطفان نیز آن را میپرستید؛ خدمتگزاران آن از بنیصرمه بن مره بودند.[۱]
پس از ظهور اسلام
در سال هشتم هجری، پیامبر اسلام، خالد بن ولید را همراه سی نفر به نخله فرستاد تا عزی را نابود کند. هنگامی که خالد وارد بتخانه شد و شمشیرش را برکشید، خدمتگزار بت از او پرسید که چه قصدی دارد. خالد پاسخ داد که میخواهد به فرمان محمد آن را سرنگون کند؛ سپس بت را با شمشیر به دو نیم کرد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عزی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.