سوره نور بیست و چهارمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. «نور» تنها نامی است که تمامی منابع از آن نام بردهاند. در گزارش ترتیب نزول سورهها، یکصد و دومین سوره قرآن است که پیش از سوره حج و پس از سوره حشر در مدینه نازل شده است. تعداد آیات سوره در نزد عراقیان و شامیان ۶۴ آیه و از نظر حجازیان ۶۲ آیه است. سوره با بیان بخشی از احکام تشریع شده در اسلام آغاز میشود که هدف اصلی سوره را تشکیل میدهد. سپس قسمتی از معارف الهی در تناسب با همان احکام ذکر شده است. از سورههای مثانی بهشمار میآید و آیاتش در حدود نیم جزء از قرآن قرار دارد.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
|
|---|
|
|
|---|
| دارای نام | |
|---|
| سجدهدار | |
|---|
| دارای شأن نزول | |
|---|
| مفاهیم وابسته | |
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
نامهای قرآن | |
|---|
صفات قرآن |
- «مجید»: بزرگ
- «عزیز»: غالب و منیع
- «کریم»: بزرگوار
- «عظیم»: بزرگ
- «مبین»: آشکار و روشنگر
- «حکیم»: محکم و پر از حکمت
- «عربی»: نازل شده به زبان عربی
- «مبارک»: سودمند و نافع
|
|---|
|
|
|
|
|
|
