اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
سوره آلعمران
از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۵۰ توسط Roshana(بحث | مشارکتها)(صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Al Imran.svg |نام = آل عمران |جزء = ۳ و ۴|آیه = ۲۰۰|محل نزول = مدینه|شماره نزول = ۸۹|کلمه = ۳۴۸۰|حرف = ۱۴۵۲۵|حزب=۱۰–۱۵|افراد=آدم{{سخ}}ابراهیم{{-}}موسی{{-}}عیسی{{-}}مریم{{-}}عمران (پدر مریم)|نامهای دیگر=طیبه، دیابیج القرآن، ز...» ایجاد کرد)
سوره آلعمران سومین سورهقرآن در ترتیب مصحف کنونی و هشتاد و نهمين سوره از نظر ترتیب نزول است که پيش از سوره احزاب و پس از سوره انفال نازل شده است. ۲۰۰ آیه، ۳۴۸۰ یا ۳۵۰۸ کلمه و ۱۴۵۲۵ يا ۱۴۹۸۴ حرف دارد. بنابه گزارش تمامی منابع اسلامی از سورههای مدنی قرآن است. سوره آلعمران با حروف مقطعه آغاز شده و به غیر از این نام، به اسامی «طیّبه»، «زهراء» و «دیباج القرآن» نیز معروف است. شناخت مردم و جامعه، جريان ولادت عيسى و يحيى، يادکرد برخى از غزوات اسلام، ماجرای مباهله، مقام شهيد و فضيلت جانبازى و مسائل عقيدتی از دیگر نکات مهم محتوایی سوره هستند.
در نزد قرآن شناسان ۴ نام برای این سوره گزارش شده است. آلعمران مشهورترین نام آن است که برگرفته از آیه ۳۳ سوره [یادداشت ۱] است. «طیّبه» به معنای پاکیزه و «زهراء» به معنی درخشان و «ديباجالقرآن» يا «ديابيجالقرآن» اسامی دیگر این سوره است که در فرهنگنامه علوم قرآن به آنها اشاره شده است.[۱]
محتوا و ساختار
سوره آلعمران سومین سوره قرآن در ترتیب مصحف کنونی و هشتاد و نهمين سوره از نظر ترتیب نزول است که پيش از سوره احزاب و پس از سوره انفال نازل شده است.[۲] اما طبق آنچه در دانشنامه بزرگ اسلامی آمده، این سوره یکی از هفت سوره بلند قرآن میباشد که بنا بر قول منسوب به علی بن ابیطالب، ابن عباس و جابربن زید، هشتاد و هفتمین سورۀ نازل شدۀ قرآن است.[۳] ۲۰۰ آیه، ۳۴۸۰ یا ۳۵۰۸ کلمه و ۱۴۵۲۵ يا ۱۴۹۸۴حرف دارد. سوره آلعمران از سورههای مدنی قرآن و دومين سورهاى است که با حروف مقطعه آغاز شده است.[۴] به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن؛ در این سوره مسلمانان به وحدت و عدم تفرقه، صبر و ثبات قدم در دفاع از اسلام و تقویت آن دعوت شده و آنان نسبت به دشمنان اسلام مانند یهودیان و مسیحیان و مشرکان، که در آن زمان به مبارزه با اسلام اهتمام داشتند، هشدار داده شدهاند. شناخت مردم و جامعه، جريان ولادت عيسى و يحيى، يادکرد برخى از غزوات اسلام، ماجرای مباهله، مقام شهيد و فضيلت جانبازى و مسائل عقيدتی از دیگر نکات مهم محتوایی سوره هستند.[۵]
یادداشت
↑متن عربی آیه: «اِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ اِبراهیمَ و آلَ عِمرانَ عَلَی العالَمینَ.»
ترجمه: خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد.
