عطیه عوفی: تفاوت میان نسخهها
(+ 7 رده (هاتکت)، ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''عطیه عوفی'''، با نام کامل '''عطیه بن سعد بن جناده عوفی'''، از راویان [[حدیث]] و از [[شیعه|شیعیان]] در [[کوفه]] بود. او همراه [[جابر بن عبدالله انصاری]] قبر [[حسین بن علی]] را [[زیارت]] کرد و در دوره [[حجاج بن یوسف]] به سبب تشیع و خودداری از [[لعن علی بن ابیطالب]]، مجازات شد. عطیه پس از مدتی اقامت در [[خراسان]] به کوفه بازگشت و در سال ۱۱۱ قمری درگذشت. | ||
== زندگی == | |||
عطیّه بن سعد بن جناده عوفی (تولد میان ۳۶ تا ۴۰ ه.ق – وفات ۱۱۱ ه.ق) از [[تابعین]] و از راویان [[حدیث]] [[شیعه]] است. در زمان [[خلافت علی بن ابیطالب]] به دنیا آمد. او مورداعتماد و وثوق [[اهل سنت]] نیز هست. [[ابنعباس]] و [[جابر بن عبدالله انصاری]] از استادان وی بودهاند. از او [[تفسیر قرآن]] در پنج جلد موجود است. وی از راویان [[خطبه فدکیه|خطبهٔ فدکیه]] و [[زیارت اربعین]] است.<ref>{{پک|بابانیا|خرداد ۱۳۷۸|ف=عطیه عوفی الگوی مقاومت|ک=فرهنگ کوثر}}</ref> عطیه بن سعد بن جناده عوفی از رجال علم و حدیث بود و کسانی چون [[اعمش]] از او روایت کردهاند. گفتهاند پدر او از یاران علی بن ابیطالب بود و هنگامی که از تولد فرزندی پسر خبر داد، [[علی بن ابیطالب]] نام «عطیه» را برای او برگزید و گفت او عطیه خدا است. عطیه عوفی همراه جابر بن عبدالله انصاری به زیارت قبر حسین بن علی رفت. این زیارت از گزارشهای مربوط به نخستین زیارت [[حرم امام حسین|قبر حسین بن علی]] پس از [[نبرد کربلا|واقعه کربلا]] دانسته شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عطیه}}</ref> | |||
=== تعقیب و مجازات === | |||
حجاج بن یوسف، عطیه را به سبب تشیع و اعتقاد به [[امامت و ولایت علی بن ابیطالب|ولایت علی بن ابیطالب]] تحت تعقیب قرار داد. عطیه از کوفه به فارس گریخت و حجاج به [[محمد بن قاسم ثقفی]] نوشت که او را فراخواند و در صورت لعن علی بن ابیطالب آزادش کند؛ در غیر این صورت، چهارصد تازیانه بزند و سر و ریشش را بتراشد. عطیه از اجرای این خواسته خودداری کرد و محمد بن قاسم او را چهارصد تازیانه زد و موی سر و ریشش را تراشید.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عطیه}}</ref> | |||
=== اقامت در خراسان و درگذشت === | |||
عطیه پس از این واقعه نزد [[قتیبه بن مسلم]]، والی خراسان، رفت و تا هنگام حکومت [[عمر بن هبیره]] بر عراق در خراسان ماند. سپس از عمر بن هبیره اجازه خواست که به کوفه بازگردد و با موافقت او به این شهر رفت. عطیه تا پایان زندگی در کوفه بود و در سال ۱۱۱ قمری درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عطیه}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس}} | {{پانویس|۴|اندازه=ریز}} | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=عطیه|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
* {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی = بابانیا | نام = علیاصغر | پیوند نویسنده = علیاصغر بابانیا | عنوان = عطیه عوفی الگوی مقاومت | ژورنال = فرهنگ کوثر | مکان = قم | شماره = ۲۷ | تاریخ = خرداد ۱۳۷۸ | صفحه = ۷۳–۷۶ | پیوند = http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/469702}} | * {{یادکرد ژورنال | نام خانوادگی = بابانیا | نام = علیاصغر | پیوند نویسنده = علیاصغر بابانیا | عنوان = عطیه عوفی الگوی مقاومت | ژورنال = فرهنگ کوثر | مکان = قم | شماره = ۲۷ | تاریخ = خرداد ۱۳۷۸ | صفحه = ۷۳–۷۶ | پیوند = http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/469702}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
{{علی بن ابیطالب-افقی}} | {{علی بن ابیطالب-افقی}} | ||
[[رده:تابعین]] | [[رده:تابعین]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۱۵
عطیه عوفی، با نام کامل عطیه بن سعد بن جناده عوفی، از راویان حدیث و از شیعیان در کوفه بود. او همراه جابر بن عبدالله انصاری قبر حسین بن علی را زیارت کرد و در دوره حجاج بن یوسف به سبب تشیع و خودداری از لعن علی بن ابیطالب، مجازات شد. عطیه پس از مدتی اقامت در خراسان به کوفه بازگشت و در سال ۱۱۱ قمری درگذشت.
زندگی
عطیّه بن سعد بن جناده عوفی (تولد میان ۳۶ تا ۴۰ ه.ق – وفات ۱۱۱ ه.ق) از تابعین و از راویان حدیث شیعه است. در زمان خلافت علی بن ابیطالب به دنیا آمد. او مورداعتماد و وثوق اهل سنت نیز هست. ابنعباس و جابر بن عبدالله انصاری از استادان وی بودهاند. از او تفسیر قرآن در پنج جلد موجود است. وی از راویان خطبهٔ فدکیه و زیارت اربعین است.[۱] عطیه بن سعد بن جناده عوفی از رجال علم و حدیث بود و کسانی چون اعمش از او روایت کردهاند. گفتهاند پدر او از یاران علی بن ابیطالب بود و هنگامی که از تولد فرزندی پسر خبر داد، علی بن ابیطالب نام «عطیه» را برای او برگزید و گفت او عطیه خدا است. عطیه عوفی همراه جابر بن عبدالله انصاری به زیارت قبر حسین بن علی رفت. این زیارت از گزارشهای مربوط به نخستین زیارت قبر حسین بن علی پس از واقعه کربلا دانسته شده است.[۲]
تعقیب و مجازات
حجاج بن یوسف، عطیه را به سبب تشیع و اعتقاد به ولایت علی بن ابیطالب تحت تعقیب قرار داد. عطیه از کوفه به فارس گریخت و حجاج به محمد بن قاسم ثقفی نوشت که او را فراخواند و در صورت لعن علی بن ابیطالب آزادش کند؛ در غیر این صورت، چهارصد تازیانه بزند و سر و ریشش را بتراشد. عطیه از اجرای این خواسته خودداری کرد و محمد بن قاسم او را چهارصد تازیانه زد و موی سر و ریشش را تراشید.[۳]
اقامت در خراسان و درگذشت
عطیه پس از این واقعه نزد قتیبه بن مسلم، والی خراسان، رفت و تا هنگام حکومت عمر بن هبیره بر عراق در خراسان ماند. سپس از عمر بن هبیره اجازه خواست که به کوفه بازگردد و با موافقت او به این شهر رفت. عطیه تا پایان زندگی در کوفه بود و در سال ۱۱۱ قمری درگذشت.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عطیه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- بابانیا، علیاصغر (خرداد ۱۳۷۸). «عطیه عوفی الگوی مقاومت». فرهنگ کوثر. قم (۲۷): ۷۳–۷۶.
