|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۹ سوره انسان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹ سوره انسان''' نهمین [[آیه]] از هفتاد و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۹ سوره انسان''' نهمین [[آیه]] از هفتاد و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. [[قرآن]] در این آیه، به [[اخلاص (اخلاق)|اخلاص]] به عنوان چهارمین عمل [[ابرار]] اشاره دارد و آن را منحصر در مسئله [[آیه اطعام|اطعام]] نمیداند. آیه مذکور، به جهت معنا و مفهوم، شبیه به آیات [[آیه ۲۷۲ سوره بقره|۲۷۲ سوره بقره]] و [[آیه ۲۸ سوره کهف|۲۸ سوره کهف]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که قرآن با اشاره به اخلاصی که ابرار و نیکوکاران در هنگام عملشان دارند؛ آن را تنها منحصر در اطعام کردن ندانسته است. به عقیده او، در [[اسلام]] ارزش هر عمل و کاری بسته به [[نیت]] آن است و هر کاری که به انگیزههای غیر الهی، [[ریا|ریاکارانه]]، از روی [[هوای نفس]]، تشکر مردم یا پاداش مادی صورت بگیرد؛ هیچگونه ارزش معنوی و الهی نخواهد داشت. بنابه نظر مکارم، منظور از تعبیر «وجه [[الله]]» نیز در آیه، ذات [[خداوند]] است. چرا که خداوند دارای صورت مادی و جسمانی نیست.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۵۴–۳۵۵|ج=۲۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع انفاق]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع خدا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | انسان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۱ | ||||
| شماره آیه | ۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۹ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹ سوره انسان نهمین آیه از هفتاد و ششمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. قرآن در این آیه، به اخلاص به عنوان چهارمین عمل ابرار اشاره دارد و آن را منحصر در مسئله اطعام نمیداند. آیه مذکور، به جهت معنا و مفهوم، شبیه به آیات ۲۷۲ سوره بقره و ۲۸ سوره کهف است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ما شما را تنها به خاطر خدا خوراک میدهیم و از شما پاداش و سپاسگزاری نمیخواهیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[و در دل گویند] ما فقط برای خشنودی خداوند شما را اطعام میکنیم، از شما نه پاداشی میخواهیم، و نه سپاسی»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که قرآن با اشاره به اخلاصی که ابرار و نیکوکاران در هنگام عملشان دارند؛ آن را تنها منحصر در اطعام کردن ندانسته است. به عقیده او، در اسلام ارزش هر عمل و کاری بسته به نیت آن است و هر کاری که به انگیزههای غیر الهی، ریاکارانه، از روی هوای نفس، تشکر مردم یا پاداش مادی صورت بگیرد؛ هیچگونه ارزش معنوی و الهی نخواهد داشت. بنابه نظر مکارم، منظور از تعبیر «وجه الله» نیز در آیه، ذات خداوند است. چرا که خداوند دارای صورت مادی و جسمانی نیست.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره انسان، هفتاد و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره الرحمن و پیش از سوره طلاق نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره انسان، دو یا سه آیه منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۰: ۷۴۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۱۸۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۷۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۷۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۵: ۳۵۴–۳۵۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره انسان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۷۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
