مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۵ سوره أعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (Shahroudi صفحهٔ آیه ۵ سوره اعلی را به آیه ۵ سوره أعلی منتقل کرد)
 
خط ۴۲: خط ۴۲:


[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]
[[رده:آیه‌های با موضوع خدا]]
[[رده:آیه‌های با موضوع گیاهان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۱

آیه ۵ سوره أعلی
مشخصات قرآنی
نام سورهأعلی
تعداد آیات سوره۱۹
شماره آیه۵
شماره جزء۳۰
شماره حزب۱۱۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵ سوره اعلی پنجمین آیه از هشتاد و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به سیاه و خشک شدن گیاهان اشاره شده و کنایه به این مطلب است که روزی هر چیزی از دست می‌رود و ضایع می‌شود. (مانند گیاهان روی زمین که ابتدا سبز و خرم بودند و با گذر مدت زمان اندکی سیاه گشته و خشکیده می‌شوند.)

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ آیهٔ ۵ از سورهٔ ۸۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آن‌گاه آن‌را سیاهِ خشک گرداند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و سرانجام آن را خاشاکی [پژمرده و] سیاه گردانید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در این آیه به سیاه و خشک شدن گیاهان اشاره شده و کنایه از این مطلب است که روزی هر چیزی از دست می‌رود و ضایع می‌شود. (مانند گیاهان روی زمین که ابتدا سبز و خرم بودند و با گذر مدت زمان اندکی سیاه گشته و خشکیده می‌شوند.) براساس نظر مفسران، تعبیر «احوی» سه نکته را می‌رساند: اول) بیان وضعیت‌های مختلف گیاهان نشان از فنا و نابودی دنیا دارد. دوم) اینکه این گیاهان خشک کود طبیعی برای زمین محسوب می‌شوند و نکته سوم) اشاره به تشکیل زغال سنگ از گیاهان و درختان در دوران‌های گذشته حیات زمین بوده است؛ لذا قرآن به جهت بیان این سه فایده در این آیه بر آن تأکید کرده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره اعلی، هشتاد و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره تکویر و پیش از سوره لیل نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.