مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

ابن‌اثیر جزری

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۵ توسط Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عزالدین بن اثیر
متولد۱۱ مه ۱۱۶۰م/ ۴ جمادی‌الاولی ۵۵۵ق
جزیره ابن عمر
وفاتمه ۱۲۳۳م / شعبان ۶۳۰ق
موصل
حرفهمحدث و تاریخ‌نگار
سبکدر ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»
خویشاوندانبرادرانش مجدالدین مبارک و ضیاءالدین نصرالله

ابن‌اثیر جزری با نام اصلی علی بن ابوالکرم محمد، ملقب به عزالدین، از عالمان برجستهٔ شافعی در حدیث، تاریخ، انساب و ادب بود. وی به سال ۵۵۵ ه‍.ق در جزیرهٔ ابن‌عمر از مضافات موصل متولد شد و در علوم تاریخ و سیر و وقایع شهرت یافت. از آثار او می‌توان به «اسدالغابة»، «کامل التواریخ» و «اللباب فی معرفهٔ الانساب» اشاره کرد.

زندگی

علی بن ابوالکرم محمد (ملقب به عزالدین و مکنی به ابن‌الاثیر) در سال ۵۵۵ ه‍.ق در جزیرهٔ ابن‌عمر — از مضافات موصل — به دنیا آمد و تحصیلات خود را نزد استادان زمان خود به پایان رساند. او در عصر خویش به عنوان یکی از مشاهیر محدثان و مورخان شناخته می‌شد و در مباحث تاریخ، انساب و سیر و وقایع تخصص یافت.[۱]

آثار

ابن‌الاثیر آثار متعددی در حوزهٔ حدیث، تاریخ و ادبیات تصنیف کرد. از مهم‌ترین تألیفات منقول در منابع عبارت‌اند از: «اسدالغابة فی معرفهٔ الصحابة» (شرح حال حدود هفت‌هزار و پانصد صحابی)، «تاریخ اتابکان موصل»، «تحفة العجائب و طرفة الغرائب»، «الجامع الکبیر فی علم البیان»، «کامل التواریخ» و «اللباب فی معرفهٔ الانساب». این آثارد در منابعِ مربوط به تاریخ و انساب مورد استناد قرار گرفته‌اند.[۲]

ابن‌الاثیر در زمان خود به سبب تألیفات گسترده و پژوهش‌هایش در تاریخ و انساب شناخته شد و آثار او در میان محققانِ مراکز مختلف به کار رفته است. (در منابع اصلی اطلاعات بیشتر دربارهٔ نسخه‌ها و گسترهٔ نفوذ آثار او آمده است).[۳]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «جزری، علی بن ابوالکرم». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.