حقوق زنان در ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
= نزول = | |||
=== محل نزول:این آیه در مدینه بر محمد نازل گردیده است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مجمع البيان في تفسير القرآن|نام خانوادگی=طبرسی|جلد=۱|صفحه=۱۱۱}}</ref> === | |||
= آیه لیلة المبیت = | = آیه لیلة المبیت = | ||
{{جعبه اطلاعات آیه|تصویر=آیه ۲۰۷.jpg|نام سوره=بقره|شأن نزول=فداکاری علی بن ابی طالب|سال نزول=۹ هجری قمری|حرف=۶۷|کلمه=۱۴|نامهای دیگر=لیلة المبیت | {{جعبه اطلاعات آیه|تصویر=آیه ۲۰۷.jpg|نام سوره=بقره|شأن نزول=فداکاری علی بن ابی طالب|سال نزول=۹ هجری قمری|حرف=۶۷|کلمه=۱۴|نامهای دیگر=لیلة المبیت | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۹: | ||
بر اساس روایات شأن نزول و نقلهای تاریخی، هنگامی که قبایل گوناگون قریش پس از وفات [[ابوطالب]] تصمیم گرفتند شبانه به خانه محمد حمله کرده و آن حضرت را به قتل رسانند، خداوند متعال با نزول '''آیه ۳۰ [[سوره انفال]]''' (وَإِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا…) پیامبر را از این توطئه آگاه ساخت. | بر اساس روایات شأن نزول و نقلهای تاریخی، هنگامی که قبایل گوناگون قریش پس از وفات [[ابوطالب]] تصمیم گرفتند شبانه به خانه محمد حمله کرده و آن حضرت را به قتل رسانند، خداوند متعال با نزول '''آیه ۳۰ [[سوره انفال]]''' (وَإِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا…) پیامبر را از این توطئه آگاه ساخت. | ||
در پی این توطئه، '''علی''' داوطلبانه اعلام آمادگی کرد که آن شب (معروف به '''لیلة المَبیت''') در بستر محمد بخوابد تا جان ایشان حفظ شده و امکان خروج سلامت از مکه فراهم شود.<ref>تفسیر فرات | در پی این توطئه، '''علی''' داوطلبانه اعلام آمادگی کرد که آن شب (معروف به '''لیلة المَبیت''') در بستر محمد بخوابد تا جان ایشان حفظ شده و امکان خروج سلامت از مکه فراهم شود.<ref>تفسیر فرات كوفى، ص 45؛ كشف الاسرار، ج 1، ص 554.</ref> | ||
'''[[محمدحسین طباطبایی]]''' در تفسیر '''[[تفسیر المیزان|المیزان]]''' میفرمایند: «روایات بسیاری حکایت از این دارند که آیه شِراء [اشاره به آیه ۲۰۷ بقره که به معنای بیع و شراء نفس است] درخصوص '''لیلة المَبیت''' نازل شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المیزان|سال=۱۳۹۰ ق|نام=علامه محمد حسین|نام خانوادگی=طباطبایی|جلد=۲|صفحه=۱۰۰}}</ref> | '''[[محمدحسین طباطبایی]]''' در تفسیر '''[[تفسیر المیزان|المیزان]]''' میفرمایند: «روایات بسیاری حکایت از این دارند که آیه شِراء [اشاره به آیه ۲۰۷ بقره که به معنای بیع و شراء نفس است] درخصوص '''لیلة المَبیت''' نازل شده است.»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المیزان|سال=۱۳۹۰ ق|نام=علامه محمد حسین|نام خانوادگی=طباطبایی|جلد=۲|صفحه=۱۰۰}}</ref> | ||
= نکات تفسیری آیه ۲۰۷ سوره بقره و واقعه لیلة المَبیت = | = نکات تفسیری آیه ۲۰۷ سوره بقره و واقعه لیلة المَبیت = | ||
این آیه، در مورد گروه خاصی از مردم (که در شأن نزول، مصداق آن علی هستند) صحبت میکند که در بالاترین سطح اطاعت و یقین قرار دارند؛ کسانی که در یک نقطه عطف تاریخی، حاضر شدند با بالاترین دارایی خود (جانشان) در یک معامله الهی شرکت کنند، تنها برای اینکه رضایت خدا را کسب کنند.<ref>طالقانی، پرتوی از | این آیه، در مورد گروه خاصی از مردم (که در شأن نزول، مصداق آن علی هستند) صحبت میکند که در بالاترین سطح اطاعت و یقین قرار دارند؛ کسانی که در یک نقطه عطف تاریخی، حاضر شدند با بالاترین دارایی خود (جانشان) در یک معامله الهی شرکت کنند، تنها برای اینکه رضایت خدا را کسب کنند.<ref>طالقانی، پرتوی از قرآن، ۱۳۶۲، ج۲، ص۱۰۰.</ref>این افراد در مقابل دسته دیگری قرار دارند که در آیات ۲۰۴ تا ۲۰۶ توصیفشان آمده است؛ یعنی افراد خودخواه، لجوج، معاند و منافقی که خود را خیرخواه نشان میدهند، اما هدفشان فساد است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر نمونه|سال=۱۳۷۱ ش|نام=ناصر|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|جلد=۲|صفحه=۷۹}}</ref>به گفته علامه طباطبایی، سیاق این آیات نشان میدهد که مصادیق این دو گروه در زمان محمد وجود داشتهاند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المیزان|نام=سید محمدحسین|نام خانوادگی=طباطبایی|جلد=۲|صفحه=۹۸}}</ref>هرچند برخی جمله پایانی (وَاللهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ) را به رأفت الهی در حق فداکاران ترجمه کردهاند، اما بر اساس نظر '''[[علامه طباطبایی]]'''، منظور از «عباد» در اینجا، دیگر بندگان هستند که به سبب ایثار این گروه فداکار (صاحبان عمل آیه ۲۰۷)، مشمول رأفت الهی شدهاند؛ و اساساً وجود بندگانی که جانشان را در راه رضای خدا تقدیم میکنند، خودش رأفت خدای سبحان در حق بندگان است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المیزان|نام=سید محمد حسین|نام خانوادگی=طباطبایی|جلد=۲|صفحه=۹۸}}</ref> | ||
= پانویس = | = پانویس = | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۹: | ||
طباطبایی، علامه محمد حسین، المیزان | طباطبایی، علامه محمد حسین، المیزان | ||
طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن | |||
تفسیر عیاشی | |||
تفسیر قرآن کوفی | |||
المعجم الوسیط | |||
{{قرآن/سورهها}}{{شخصیتها و اعلام قرآنی}} | {{قرآن/سورهها}}{{شخصیتها و اعلام قرآنی}} | ||
نسخهٔ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۸
نزول
محل نزول:این آیه در مدینه بر محمد نازل گردیده است.[۱]
آیه لیلة المبیت
 | |
| مشخصات قرآنی | |
|---|---|
| نام آیه | آیهٔ شِراء |
| نام سوره | بقره |
| سال نزول | ۹ هجری قمری |
| محل نزول | مدینه |
| شأن نزول | فداکاری علی بن ابی طالب |
| اطلاعات دیگر | |
| شماره کلمه | ۱۴ |
| شماره حرف | ۶۷ |
لیلة المَبیت این شب، یکی از بزرگترین فضایل و نشانههای شجاعت، فداکاری، و اوج اطاعت علی از محمد محسوب میشود. خوابیدن در بستر محمد در حالی که خطر جانی متوجه فرد خوابیده بود، عملاً به معنای پذیرش شهادت برای تحقق هدف بزرگتر یعنی حفظ جان محمد و فراهم آوردن زمینه هجرت موفقیتآمیز بود. به همین دلیل است که آیهٔ شِراء (بقره: ۲۰۷) در شأن این عمل ایشان نازل شد و ایشان را در زمره کسانی قرار داد که «جان خود را برای رضایت خداوند میفروشند».[۲]
متن و ترجمه آیه آیه ۲۰۷ سوره بقره
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ[۳]
و از میان مردم کسی است که جان خود را برای طلب خشنودی خدا میفروشد، و خدا نسبت به [این] بندگان مهربان است.[۴]
علت نامگذاری
کلمه “لیلة” (لَیْلَةٌ) در زبان عربی به معنای “شب” است.[۵]و «مَبیت» به معنای گذراندن شب در مکانی، در حال خواب یا بیداری است.[۶]آیه ۲۰۷ سوره بقره را به این دلیل «آیه لیلة المَبیت» (یا آیه شب هجرت) مینامند که به ماجرای خوابیدن علی در بستر محمد اشاره دارد.[۷]این آیه را آیه شراء (فروش) هم میخوانند؛ زیرا در آن، از معامله جان در برابر کسب خشنودی خدا سخن رفته است.[۸]
شأن نزول
بر اساس روایات شأن نزول و نقلهای تاریخی، هنگامی که قبایل گوناگون قریش پس از وفات ابوطالب تصمیم گرفتند شبانه به خانه محمد حمله کرده و آن حضرت را به قتل رسانند، خداوند متعال با نزول آیه ۳۰ سوره انفال (وَإِذْ یَمْکُرُ بِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا…) پیامبر را از این توطئه آگاه ساخت.
در پی این توطئه، علی داوطلبانه اعلام آمادگی کرد که آن شب (معروف به لیلة المَبیت) در بستر محمد بخوابد تا جان ایشان حفظ شده و امکان خروج سلامت از مکه فراهم شود.[۹]
محمدحسین طباطبایی در تفسیر المیزان میفرمایند: «روایات بسیاری حکایت از این دارند که آیه شِراء [اشاره به آیه ۲۰۷ بقره که به معنای بیع و شراء نفس است] درخصوص لیلة المَبیت نازل شده است.»[۱۰]
نکات تفسیری آیه ۲۰۷ سوره بقره و واقعه لیلة المَبیت
این آیه، در مورد گروه خاصی از مردم (که در شأن نزول، مصداق آن علی هستند) صحبت میکند که در بالاترین سطح اطاعت و یقین قرار دارند؛ کسانی که در یک نقطه عطف تاریخی، حاضر شدند با بالاترین دارایی خود (جانشان) در یک معامله الهی شرکت کنند، تنها برای اینکه رضایت خدا را کسب کنند.[۱۱]این افراد در مقابل دسته دیگری قرار دارند که در آیات ۲۰۴ تا ۲۰۶ توصیفشان آمده است؛ یعنی افراد خودخواه، لجوج، معاند و منافقی که خود را خیرخواه نشان میدهند، اما هدفشان فساد است.[۱۲]به گفته علامه طباطبایی، سیاق این آیات نشان میدهد که مصادیق این دو گروه در زمان محمد وجود داشتهاند.[۱۳]هرچند برخی جمله پایانی (وَاللهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ) را به رأفت الهی در حق فداکاران ترجمه کردهاند، اما بر اساس نظر علامه طباطبایی، منظور از «عباد» در اینجا، دیگر بندگان هستند که به سبب ایثار این گروه فداکار (صاحبان عمل آیه ۲۰۷)، مشمول رأفت الهی شدهاند؛ و اساساً وجود بندگانی که جانشان را در راه رضای خدا تقدیم میکنند، خودش رأفت خدای سبحان در حق بندگان است.[۱۴]
پانویس
ارجاعات
- ↑ طبرسی. مجمع البيان في تفسير القرآن. ج. ۱. ص. ۱۱۱.
- ↑ پایگاه جامع اطلاعرسانی امامت
- ↑ سوره بقره، آیه ۲۰۷
- ↑ ترجمعه فولادوند
- ↑ المعجم الوسیط، ج۲ ص ۸۵۰, لیل
- ↑ المعجم الوسیط، ج۱، ص۷۸، «بات»
- ↑ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۱۰۱؛ الامالی، ص۲۵۲، ۲۵۳؛ شواهد التنزیل، ج۱، ص۱۲۲؛ التفسیر الکبیر، ج۵، ص۳۵۰.
- ↑ الصحیح من سیرة النبی، ج۴، ص۳۵؛ ج۷، ص۲۲۴،
- ↑ تفسیر فرات كوفى، ص 45؛ كشف الاسرار، ج 1، ص 554.
- ↑ طباطبایی، علامه محمد حسین (۱۳۹۰ ق). المیزان. ج. ۲. ص. ۱۰۰. تاریخ وارد شده در
|سال=را بررسی کنید (کمک) - ↑ طالقانی، پرتوی از قرآن، ۱۳۶۲، ج۲، ص۱۰۰.
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۱ ش). تفسیر نمونه. ج. ۲. ص. ۷۹. تاریخ وارد شده در
|سال=را بررسی کنید (کمک) - ↑ طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان. ج. ۲. ص. ۹۸.
- ↑ طباطبایی، سید محمد حسین. المیزان. ج. ۲. ص. ۹۸.
منابع
پایگاه جامع اطلاع رسانی امامت
مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه
طباطبایی، علامه محمد حسین، المیزان
طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن
تفسیر عیاشی
تفسیر قرآن کوفی
المعجم الوسیط