ساره: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== نام و تبار == | == نام و تبار == | ||
در عهد عتیق، نام اولیه ساره «سارای» ذکر شده که بعدها به «ساره» تغییر یافت. این تغییر نام در چارچوب میثاق الهی با ابراهیم صورت گرفت. در متون [[یهود|یهودی]] و [[اسلام|اسلامی]]، ساره زنی غیرعرب معرفی شده و در برخی روایات، نسبت خویشاوندی او با ابراهیم متفاوت نقل شده است؛ از جمله اینکه او دخترعمو، دخترِ برادر، یا از بستگان نزدیک ابراهیم بوده است.<ref name=":0" /> | در عهد عتیق، نام اولیه ساره «سارای» ذکر شده که بعدها به «ساره» تغییر یافت. این تغییر نام در چارچوب میثاق الهی با ابراهیم صورت گرفت. در متون [[یهود|یهودی]] و [[اسلام|اسلامی]]، ساره زنی غیرعرب معرفی شده و در برخی روایات، نسبت خویشاوندی او با ابراهیم متفاوت نقل شده است؛ از جمله اینکه او دخترعمو، دخترِ برادر، یا از بستگان نزدیک ابراهیم بوده است.<ref name=":0"/> | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
ساره از نخستین کسانی بود که به دعوت ابراهیم به یکتاپرستی ایمان آورد. در منابع تاریخی و روایی آمده است که او همراه همسرش در هجرتهای متعدد از سرزمین اور یا حرّان به شام، [[سرزمین فلسطین|فلسطین]] و مصر شرکت داشت. این همراهی، ساره را به یکی از چهرههای محوری در شکلگیری سنتهای دینی ابراهیمی بدل کرده است. در گزارشهایی از سفر ابراهیم به [[مصر]] و سپس به سرزمین [[سرزمین فلسطین|فلسطین]]، از ساره بهعنوان همسر او یاد شده که به سبب زیباییاش مورد توجه فرمانروایان آن مناطق قرار گرفت، اما به حمایت الهی آسیبی به او نرسید.<ref name=":0" /> | ساره از نخستین کسانی بود که به دعوت ابراهیم به یکتاپرستی ایمان آورد. در منابع تاریخی و روایی آمده است که او همراه همسرش در هجرتهای متعدد از سرزمین اور یا حرّان به شام، [[سرزمین فلسطین|فلسطین]] و مصر شرکت داشت. این همراهی، ساره را به یکی از چهرههای محوری در شکلگیری سنتهای دینی ابراهیمی بدل کرده است. در گزارشهایی از سفر ابراهیم به [[مصر]] و سپس به سرزمین [[سرزمین فلسطین|فلسطین]]، از ساره بهعنوان همسر او یاد شده که به سبب زیباییاش مورد توجه فرمانروایان آن مناطق قرار گرفت، اما به حمایت الهی آسیبی به او نرسید.<ref name=":0"/> | ||
ساره تا سالهای طولانی صاحب فرزند نشد. بر پایه روایت عهد عتیق و منابع اسلامی، او کنیز خود هاجر را به همسری ابراهیم درآورد تا از این طریق صاحب فرزند شود. حاصل این ازدواج، تولد اسماعیل بود. پس از بارداری هاجر، میان ساره و او تنش پدید آمد. منابع کهن این رفتار را در چارچوب مناسبات اجتماعی و خانوادگی آن دوران تفسیر کردهاند، نه بهعنوان داوری اخلاقی صرف | ساره تا سالهای طولانی صاحب فرزند نشد. بر پایه روایت عهد عتیق و منابع اسلامی، او کنیز خود هاجر را به همسری ابراهیم درآورد تا از این طریق صاحب فرزند شود. حاصل این ازدواج، تولد اسماعیل بود. پس از بارداری هاجر، میان ساره و او تنش پدید آمد. منابع کهن این رفتار را در چارچوب مناسبات اجتماعی و خانوادگی آن دوران تفسیر کردهاند، نه بهعنوان داوری اخلاقی صرف دربارهٔ شخصیت ساره.<ref name=":0"/> | ||
در سالخوردگی ساره، فرشتگان الهی به ابراهیم بشارت دادند که ساره فرزندی خواهد آورد. این بشارت در حالی بود که ساره زنی سالخورده بهشمار میرفت و خود از این خبر در شگفتی افتاد. بر اساس روایتها، نام این فرزند اسحاق نهاده شد. تولد اسحاق تحقق وعده الهی و آغاز تداوم نسل [[ابراهیم]] از طریق ساره بود؛ نسلی که در متون دینی، بنیاسرائیل از آن پدید آمدند.<ref name=":0" /> | در سالخوردگی ساره، فرشتگان الهی به ابراهیم بشارت دادند که ساره فرزندی خواهد آورد. این بشارت در حالی بود که ساره زنی سالخورده بهشمار میرفت و خود از این خبر در شگفتی افتاد. بر اساس روایتها، نام این فرزند اسحاق نهاده شد. تولد اسحاق تحقق وعده الهی و آغاز تداوم نسل [[ابراهیم]] از طریق ساره بود؛ نسلی که در متون دینی، بنیاسرائیل از آن پدید آمدند.<ref name=":0"/> | ||
پس از تولد اسحاق، ساره از ابراهیم خواست هاجر و اسماعیل را از نزد خود دور کند. این رخداد در عهد عتیق و قرآن بهگونههای متفاوتی روایت شده است. در قرآن، این جدایی با فرمان الهی و در راستای حکمتی بزرگتر تفسیر میشود و سرانجام به اسکان هاجر و اسماعیل در مکه انجامید.<ref name=":0" /> | پس از تولد اسحاق، ساره از ابراهیم خواست هاجر و اسماعیل را از نزد خود دور کند. این رخداد در عهد عتیق و قرآن بهگونههای متفاوتی روایت شده است. در قرآن، این جدایی با فرمان الهی و در راستای حکمتی بزرگتر تفسیر میشود و سرانجام به اسکان هاجر و اسماعیل در مکه انجامید.<ref name=":0"/> | ||
== درگذشت و محل دفن == | == درگذشت و محل دفن == | ||
بر پایه منابع عهد عتیق، ساره در سن ۱۲۷ سالگی درگذشت. محل دفن او در غار مکفیله در حبرون (الخلیل کنونی) ذکر شده است. این مکان بعدها به محل دفن ابراهیم و برخی دیگر از شخصیتهای خاندان او تبدیل شد.<ref name=":0" /> | بر پایه منابع عهد عتیق، ساره در سن ۱۲۷ سالگی درگذشت. محل دفن او در غار مکفیله در حبرون (الخلیل کنونی) ذکر شده است. این مکان بعدها به محل دفن ابراهیم و برخی دیگر از شخصیتهای خاندان او تبدیل شد.<ref name=":0"/> | ||
== جایگاه ساره در سنت دینی == | == جایگاه ساره در سنت دینی == | ||
ساره در سنتهای اسلامی و یهودی نماد همراهی پیامبر، صبر در آزمون نازایی، و تحقق وعده الهی دانسته میشود. او از معدود زنانی است که نامش بهصراحت در متون مقدس آمده و نقش او در تداوم نسل پیامبران بنیاسرائیل برجسته شده است.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه بزرگ اسلامی|پیوند=https://ar.lib.eshia.ir/23022/2/688/ | ساره در سنتهای اسلامی و یهودی نماد همراهی پیامبر، صبر در آزمون نازایی، و تحقق وعده الهی دانسته میشود. او از معدود زنانی است که نامش بهصراحت در متون مقدس آمده و نقش او در تداوم نسل پیامبران بنیاسرائیل برجسته شده است.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه بزرگ اسلامی|پیوند=https://ar.lib.eshia.ir/23022/2/688/ساره|جلد=2|صفحه=688}}</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس|۲}} | |||
{{شجرهنامه ابراهیم}} | |||
{{شخصیتها و اعلام قرآنی}} | |||
{{یهودیان و یهودیت}} | |||
{{زنان مهم در اسلام}} | |||
{{پیامبران در کتاب مقدس عبری}} | |||
[[رده:ابراهیم]] | |||
[[رده:اسلام و زنان]] | |||
[[رده:افراد اساطیری درگیر در زنا با محارم]] | |||
[[رده:خاکسپاریها در الخلیل]] | |||
[[رده:زنان در کتاب مقدس]] | |||
[[رده:سفر پیدایش]] | |||
[[رده:شخصیتهای کتاب مقدس در اسلام]] | |||
[[رده:شخصیتهای کتاب مقدس]] | |||
[[رده:فرشتهبینان]] | |||
[[رده:قدیسان کاتولیک]] | |||
[[رده:قدیسان کلیسای آنگلیکان]] | |||
[[رده:قدیسان کلیسای ارتدکس شرقی]] | |||
[[رده:هلال حاصلخیز]] | |||
نسخهٔ ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۱۳
ساره همسر ابراهیم و مادر اسحاق است. او در منابع اسلامی، یهودی و مسیحی بهعنوان زنی مؤمن و همراه پیامبر خدا شناخته میشود که در مسیر هجرتها و آزمونهای دشوار ابراهیم نقش داشته است. نام ساره در پیوند با ماجرای بشارت فرزند در سالخوردگی، تولد اسحاق، و رخدادهای مربوط به هاجر و اسماعیل، جایگاهی مهم در تاریخ ادیان ابراهیمی دارد.
نام و تبار
در عهد عتیق، نام اولیه ساره «سارای» ذکر شده که بعدها به «ساره» تغییر یافت. این تغییر نام در چارچوب میثاق الهی با ابراهیم صورت گرفت. در متون یهودی و اسلامی، ساره زنی غیرعرب معرفی شده و در برخی روایات، نسبت خویشاوندی او با ابراهیم متفاوت نقل شده است؛ از جمله اینکه او دخترعمو، دخترِ برادر، یا از بستگان نزدیک ابراهیم بوده است.[۱]
زندگی
ساره از نخستین کسانی بود که به دعوت ابراهیم به یکتاپرستی ایمان آورد. در منابع تاریخی و روایی آمده است که او همراه همسرش در هجرتهای متعدد از سرزمین اور یا حرّان به شام، فلسطین و مصر شرکت داشت. این همراهی، ساره را به یکی از چهرههای محوری در شکلگیری سنتهای دینی ابراهیمی بدل کرده است. در گزارشهایی از سفر ابراهیم به مصر و سپس به سرزمین فلسطین، از ساره بهعنوان همسر او یاد شده که به سبب زیباییاش مورد توجه فرمانروایان آن مناطق قرار گرفت، اما به حمایت الهی آسیبی به او نرسید.[۱]
ساره تا سالهای طولانی صاحب فرزند نشد. بر پایه روایت عهد عتیق و منابع اسلامی، او کنیز خود هاجر را به همسری ابراهیم درآورد تا از این طریق صاحب فرزند شود. حاصل این ازدواج، تولد اسماعیل بود. پس از بارداری هاجر، میان ساره و او تنش پدید آمد. منابع کهن این رفتار را در چارچوب مناسبات اجتماعی و خانوادگی آن دوران تفسیر کردهاند، نه بهعنوان داوری اخلاقی صرف دربارهٔ شخصیت ساره.[۱]
در سالخوردگی ساره، فرشتگان الهی به ابراهیم بشارت دادند که ساره فرزندی خواهد آورد. این بشارت در حالی بود که ساره زنی سالخورده بهشمار میرفت و خود از این خبر در شگفتی افتاد. بر اساس روایتها، نام این فرزند اسحاق نهاده شد. تولد اسحاق تحقق وعده الهی و آغاز تداوم نسل ابراهیم از طریق ساره بود؛ نسلی که در متون دینی، بنیاسرائیل از آن پدید آمدند.[۱]
پس از تولد اسحاق، ساره از ابراهیم خواست هاجر و اسماعیل را از نزد خود دور کند. این رخداد در عهد عتیق و قرآن بهگونههای متفاوتی روایت شده است. در قرآن، این جدایی با فرمان الهی و در راستای حکمتی بزرگتر تفسیر میشود و سرانجام به اسکان هاجر و اسماعیل در مکه انجامید.[۱]
درگذشت و محل دفن
بر پایه منابع عهد عتیق، ساره در سن ۱۲۷ سالگی درگذشت. محل دفن او در غار مکفیله در حبرون (الخلیل کنونی) ذکر شده است. این مکان بعدها به محل دفن ابراهیم و برخی دیگر از شخصیتهای خاندان او تبدیل شد.[۱]
جایگاه ساره در سنت دینی
ساره در سنتهای اسلامی و یهودی نماد همراهی پیامبر، صبر در آزمون نازایی، و تحقق وعده الهی دانسته میشود. او از معدود زنانی است که نامش بهصراحت در متون مقدس آمده و نقش او در تداوم نسل پیامبران بنیاسرائیل برجسته شده است.[۱]
منابع
| تارح | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ساره | ابراهیم | هاجر | هاران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ناحور | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اسماعیل | ملکه | لوط | یسکه | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| بنیاسماعیل | هفت پسر | بتوئیل | نخستین دختر | دومین دختر | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اسحاق | ربهکا | لابان | موآبیان | بنیعمون | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| عیسو | یعقوب | راحل | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| بلحه | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| پادشاهی ادوم | زلفه | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| لیه | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ۱. رئوبن ۲. شمعون ۳. لاوی ۴. یهودا ۹. یساکار ۱۰. زبولون دینه (دختر) | ۷. جاد ۸. اشیر | ۵. دان ۶. نفتالی | ۱۱. یوسف ۱۲. بنیامین | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||