بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

علی بن ابی‌طالب در قرآن

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۵ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

علی در قرآن منتخبی از آیات قرآن است که گفته می‌شود به‌طور خاص دربارهٔ علی بن ابی‌طالب نازل شده است و به ولایت و فضائل وی اشاره دارد. تعدادی از این آیات، به‌طور اشتراکی در مورد علی و اهل‌بیت محمد هستند.[۱] بسیاری از بزرگان شیعه و اهل سنت در مورد نزول بعضی از این آیات و اختصاص‌شان به علی و اهل بیت اختلاف نظری ندارند و آنها را تأیید می‌کنند. در روایتی منسوب به ابن‌عباس که راویان بسیاری آن را نقل کرده‌اند؛ آمده است: «در قرآن بیشتر از سیصد آیه وجود دارد که درباره علی نازل شده است.»[۲] این آیات به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: آیات خاصه، آیات فضائل.[۱]

آیات امامت خاصه

این دسته از آیات به‌طور مستقیم بر امامت و جانشینی علی پس از پیامبر اسلام دلالت دارند.[۱]

آیات فضائل

این دسته از آیات به بیان فضائل علی بن ابی‌طالب می‌پردازند و او را به عنوان برترین فرد امت پس از پیامبر اسلام معرفی می‌کنند. مفسران شیعه با استدلال به این فضائل، او را شایسته رهبری امت و جانشینی پس از محمد می‌دانند. برخی از این آیات عبارتند از:[۱]

  1. آیه مباهله (آل عمران/۶۱): در این آیه، علی به عنوان نفس محمد معرفی شده است.
  2. آیه خیر البریه (بینه/۷و۸): مفسران شیعه این آیه را به علی بن ابی‌طالب و پیروانش نسبت می‌دهند.
  3. آیه لیلة المبیت (بقره/۲۰۷): این آیه به خوابیدن علی در بستر پیامبر، در شب هجرت محمد به مدینه اشاره دارد.
  4. آیه حکمت (بقره/۲۶۹): این آیه به حکمت الهی که به افراد خاصی عطا می‌شود اشاره دارد و شیعیان بر این باورند که این حکمت به امامان نیز داده شده است.
  5. آیات سوره هل اتی (انسان، آیات اول تا آخر): این آیات به ایثار و وفای به نذر اهل بیت پیامبر اشاره دارد.
  6. آیات آغاز سوره برائت (توبه): علی مأمور ابلاغ این آیات به مشرکان شد که نشان‌دهنده از جایگاه ویژه او دارد.
  7. آیه صالح المؤمنین (تحریم/۴): برخی از مفسرین «صالح المؤمنین» را به علی تعبیر کرده‌اند.
  8. آیه وزارت (طه/۲۹تا۳۲): این آیه اشاره دارد به درخواست موسی از خداوند که از خدا خواست برادرش (هارون) را وزیر او قرار دهد و شیعیان این آیه را به منزلت علی نسبت به محمد شبیه می‌دانند.
  9. آیه تطهیر (آیه۳۳/احزاب): این آیه به عصمت اهل بیت اشاره دارد.
  10. آیه بینه و شاهد (هود/۱۷): شیعیان معتقدند که «بینه» در این آیه به پیامبر و «شاهد» به علی اشاره دارد.
  11. آیه انذار (شعرا/۲۱۴ و ۲۱۵): این آیه به دعوت پیامبر از نزدیکانش برای پذیرش اسلام اشاره دارد و علی اولین فردی بود که به این دعوت پاسخ داد.
  12. آیه مرج البحرین (الرحمن/۱۹ تا ۲۱): این آیه به دو دریا اشاره دارد که برخی مفسران آنها را به علی و فاطمه تعبیر کرده‌اند.
  13. آیه نجوی (مجادله/۱۲ و ۱۳): بر اساس روایات، علی تنها کسی بود که در مورد پرداخت صدقه قبل از نجوا به این آیه عمل کرد.
  14. آیه سابقون (واقعه/۱۰ تا ۱۴): این آیه به پیشگامان در اسلام اشاره دارد که علی از جمله آنها بوده است.
  15. آیه اذن واعیه (حاقه/۱۲): علی به عنوان کسی که شنوای کلام خدا است؛ معرفی شده است.
  16. آیه ود یا مودت (مریم/۹۶): این آیه وعده مودت الهی را به کسانی که ایمان و عمل صالح داشته باشند؛ می‌دهد و از منظر شیعه این آیه به محبت اهل بیت اشاره دارد.
  17. آیه منافقون (محمد/۳۰): این آیه در مورد منافقان است و مفسران شیعه معتقدند که پیامبر در مواردی، چهره منافقان را به علی نشان داده است.
  18. آیه ایذاء (احزاب/۵۷): برخی مفسران معتقدند که این آیه اشاره به اذیت و آزار علی و اهل بیت محمد دارد.
  19. آیه انفاق (بقره/۲۷۴): این آیه به انفاق‌های پنهان و آشکار اشاره دارد که شیعیان معتقدند این آیه در مورد علی نازل شده است.
  20. آیه محبت (مائده/۵۴): این آیه به محبت خداوند نسبت به مؤمنان اشاره دارد و از نظر شیعه منظور از این مؤمنان اهل بیت هستند.
  21. آیه مسئولون (صافات/۲۴): برخی مفسران، این آیه را اشاره به سؤال از ولایت اهل بیت در روز قیامت می‌دانند.

پانویس

ارجاعات

منابع

  • قطبی، هادی (۱۳۸۹). «علی (ع) در آیینه قرآن». فرهنگ کوثر (۸۱).
  • وفا، جعفر (۱۳۸۸). «امام علی (ع) از منظر قرآن». پیام شهریور (۹۶).