آیه ۱۱۹ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۹ سوره توبه صد و نوزدهمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه مؤمنان را امر به پرهیزکاری و همراهی با صادقین کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ای کسانی که ایمان آوردهاید! از خدا بترسید و با راستگویان باشید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ای مؤمنان از خداوند پروا کنید و در زمره راستان باشید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه مؤمنان را فرمان میدهد که نسبت به خدا تقوا داشته باشند و در زندگی همراه با «صادقان» باشند. به گزارش مکارم، در اينكه منظور از «صادقين» چه كسانى است، مفسران احتمالات گوناگونى دادهاند. اما از نظر او باید ابتدا به آیات قرآن مراجعه کرد و مصادیق آن را در آنها جستجو نمود. یکی از این آیات، آیه ۱۷۷ سوره بقره میباشد که «صادقین» را کسانی معرفی میکند که ایمان نسبت به تمام مقدسات دین داشته باشند و عمل کننده به مسائل و احکام دین باشند. در آیه ۱۵ حجرات نیز مؤمنان مجاهد از گروه «صادقین» معرفی شدهاند. همچنین در آیه ۸ سوره حشر مؤمنان مهاجری را که با هدف یاری خداوند و پیامبرش از شهر و دیار خود هجرت کردند، از «صادقین» بهشمار آوردهاند. مکارم در ادامه تفسیر آیه مینویسد: «گر چه مفهوم «صادقین» همانگونه که گفته شد، مفهوم وسیعی است، ولی از روایات بسیاری استفاده میشود که منظور از این مفهوم در اینجا فقط معصومین هستند.» سپس روایتی را از سلمان نقل میکند که پیامبر اسلام در تفسیر این آیه چنین بیان داشته است: «مأمورین به این دستور همه مؤمنانند و اما عنوان «صادقین» مخصوص برادرم علی و اوصیای بعد از او تا روز قیامت است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۵۳۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۱۷۸-۱۸۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
