قرآن (ترجمه خرمشاهی)
قرآن ترجمه خرمشاهی، یکی از ترجمههای فارسی قرآن است که توسط بهاءالدین خرمشاهی منتشر شده است. این ترجمه توسط منتقدان، دارای نکات مثبت و منفی متعددی است.
مترجم
قرآن ترجمه خرمشاهی، توسط بهاءالدین خرمشاهی منتشر شده است.[۱] بهاءالدین خرمشاهی در سال ۱۳۲۴ در قزوین زاده شد. خرمشاهی در حوزههایی چون نویسندگی، ترجمه، نقد ادبی، قرآنپژوهی، فرهنگنویسی، ادبیات تطبیقی و روزنامهنگاری فعالیت مستمر داشته است. آثار او در تحلیل زبان قرآن، ساختار متن، روشهای تفسیر و نیز بررسی لایههای زبانی و معنایی شعر حافظ مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. خرمشاهی در آثار خود بهروش میانرشتهای توجه دارد؛ ترکیبی از زبانشناسی، ادبیات کلاسیک، الهیات، تاریخنگری و تحلیل فرهنگی. نوشتههای او در حافظپژوهی و قرآنپژوهی برای پژوهشگران منابع مرجع محسوب میشود و نقدهای او عمدتاً بر تحلیل زبان، ساختار و بستر تاریخیـاجتماعی متن استوار است.[۲]
چاپ و انتشار
ترجمه خرمشاهی در سال ۱۳۷۴ منتشر شد. در هنگام انتشار نیز با استقبال خوبی همراه گردید. این اثر در قطع رحلی در ۹۰۲ صفحه توسط ۲ انتشارات نیلوفر و جامی منتشر شد. از مجموع این ترجمه، ۶۰۴ صفحه به متن قرآن و ترجمه اختصاص دارد. در هر صفحه، یک چهارم صفحه در سمت راست به متن قرآن و یک چهارم سمت چپ، به ترجمه فارسی اختصاص دارد. الباقی صفحه نیز به توضیحات مترجم اختصاص یافته است. این موارد به نوعی تفسیر همان آیات ترجمه شده هستند. در صفحات دیگر نیز توضیحاتی در خصوص تحریفناپذیری قرآن، توضیحاتی در خصوص قرائت و علائم وقفی و ... وجود دارد. در بخشی از اثر نیز واژهنامهای قرار دارد که واژگان قرآنی ترجمه شده در اینجا فهرست شدهاند.[۳]
نقد اثر
با انتشار ترجمه خرمشاهی، چندین ترجمه و نقد برای اثر منتشر گردید. رضایی کرمانی در نقدی که بر این ترجمه نوشته است، نقاط قوتی را برای ترجمه بیان میکند. از جمله اینکه ترجمه به زبان روان نوشته شده و مخاطب میتواند بدون مراجعه به متن عربی، چندین صفحه از ترجمه را بخواند. از جمله انتقادهای او به این ترجمه، نداشتن برخی معادلات فارسی برای کلمات عربی است. برای نمونه رضایی گزارش میکند که کلماتی چون «ملک یمین» یا «احبار» در ترجمه، عینا همان کلمه عربی آمده است و معادل فارسی برای آن گزارش نشده است. همچنین مترجم در برخی موارد کلماتی را به عنوان معادل فارسی لغات عربی آورده است که کمتر با ذهن مخاطب فارسزبان آشنایی دارد. به گفته رضایی، وجود توضیحات بیشتر در این ترجمه و جدا بودنش از متن ترجمه، ارزشی مضاعف بر این اثر است.[۴]
از دیگر انتقادهای وارد شده بر ترجمه، عدم هماهنگی کامل و نظم سراسری در تمام ترجمه است. قواعدی که نویسنده خود به عنوان مترجم در مقدمه اثر آوردهاست، در برخی از موارد ترجمه رعایت نشده است. به گفته منتقدان، برخی از بخشهای ترجمه، با یکسانسازی لغات باعث شده است که تکرار در ترجمه زیاد باشد که در برخی موارد میتواند به نقض غرض آیه بیانجامد.[۵]
منابع
ارجاعات
- ↑ رضایی کرمانی، «نقدی بر ترجمه جدید قرآن «ترجمه خرمشاهی»»، پژوهشهای قرآنی.
- ↑ «خرمشاهی - اسلامیکال».
- ↑ رضایی کرمانی، «نقدی بر ترجمه جدید قرآن «ترجمه خرمشاهی»»، پژوهشهای قرآنی.
- ↑ رضایی کرمانی، «نقدی بر ترجمه جدید قرآن «ترجمه خرمشاهی»»، پژوهشهای قرآنی.
- ↑ رضایی کرمانی، «نقدی بر ترجمه جدید قرآن «ترجمه خرمشاهی»»، پژوهشهای قرآنی.
منابع
- رضایی کرمانی، محمدعلی (۱۳۷۵). «نقدی بر ترجمه جدید قرآن «ترجمه خرمشاهی»». پژوهشهای قرآنی. مشهد (۵ و ۶): ۳۹۲-۴۰۷ – به واسطهٔ نورمگز.