بدون تصویر

آیه ۳۲ سوره توبه

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۳۲ سوره توبه
مشخصات قرآنی
نام سورهتوبه
تعداد آیات سوره۱۲۹
شماره آیه۳۲
شماره جزء۱۰
شماره حزب۳۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۲ سوره توبه سی و دومین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. این آیه به تلاش‌های بی‌نتیجه و بیهوده یهودیان و مسیحیان و مشرکان در برابر دین حق اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ آیهٔ ۳۲ از سورهٔ ۹ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«می‌خواهند با سخنان خویش نور خدا را خاموش گردانند، و خداوند نمی‌پذیرد مگر اینکه نورش را کامل کند، اگر چه کافران نپسندند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«می‌خواهند نور الهی را با سخنان خویش خاموش کنند و خداوند جز این نمی‌خواهد که نور خویش را کمال بخشد، ولو کافران ناخوش داشته باشند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث در قالب تشبیه زیبایی تلاش‌های بیهوده اهل کتاب و مشرکان در مبارزه با گسترش دین خدا را اینگونه بیان کرده است: «اینها می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند ولی خداوند اراده کرده است که این نور الهی را هم چنان گسترده‌تر و کامل‌تر سازد تا همه جهان را فرا گیرد و تمام جهانیان از پرتو آن بهره گیرند؛ هر چند کافران را خوشایند نباشد.»به گزارش مکارم، مسئله خاموش کردن نور خدا در دو مورد از قرآن آمده است. یکی همین آیه و دیگری آیه ۸ سوره صف با مختصر تفاوتی در تعبیر و در هر دو مورد به عنوان انتقاد از تلاش‌های دشمنان اسلام ذکر شده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانسته‌اند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.