|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۲۳ سوره نور: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد مقاله آیات) |
(ابرابزار) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۳ سوره نور''' بیست و سومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه بار دیگر به مسئله [[قذف]] و تهمت به زنان پاکدامن [[مؤمن]] اشاره شده و برطبق متن آیه کسانیکه مرتکب چنین عملی شوند، در دنیا و [[آخرت]] از [[رحمت]] خداوند دورند (مورد [[لعن]] خدا هستند) و [[عذاب]] سنگین و بزرگی در انتظار آنان است. | |||
== متن == | == متن == | ||
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص= | متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کردهاند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۳۵۳|ج=۲۳}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱۲۴|ج=۱۵}}</ref> | ||
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | <blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote> | ||
== ترجمه == | == ترجمه == | ||
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص= | [[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۳۵۲}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote> | ||
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص= | [[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازدهامامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۳۵۲}}</ref> | ||
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | <blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote> | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص= | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] بار دیگر بر مسئله قذف و متهم ساختن زنان پاکدامن با [[ایمان]] اشاره دارد و با قاطعیت میگوید: «کسانیکه زنان پاکدامن و بیخبر از آلودگی و مؤمن را به نسبتهای ناروا متهم سازند، در دنیا و آخرت مورد لعن خدا قرار میگیرند و عذاب بزرگی در انتظارشان است.» به گزارش مکارم، در آیه سه صفت برای این زنان بیان شده است: محصنات (زنان پاکدامن) غافلات (دور از هرگونه آلودگی) مؤمنات (زنان با ایمان) و به این ترتیب قرآن نشان میدهد که تا چه حد نسبت ناروا دادن به این افراد ظالمانه، ناجوانمردانه و درخور عذاب عظیم است. دربارهٔ واژه «غافلات» دو احتمال دیگر در اینجا مطرح شده است: اول اینکه منظور از آن، زنانی هستند که آنقدر نسبت به آلودگیهای جنسی بی اعتنا هستند، گویی اینکه اصلاً از آن خبر ندارند و کاملاً تصور [[گناه]] از فکر و ذهن آنها بیرون است. احتمال دیگر آن است که منظور زنانی است که از نسبتهای ناروایی که به آنها داده شده بیاطلاعند و به همین دلیل به دنبال دفاع از خود نیستند؛ لذا در این آیه مطلب تازهای در مورد اینگونه اتهامات مطرح میشود و در اینجا سخن از شایعه سازانی است که خود را از مجازات و [[حد]] [[شرعی]] پنهان داشتهاند. مکارم دربارهٔ «لعن» نیز آورده که این لغت به معنای دوری از رحمت خداوند است و در مورد کافران و مرتکبین [[گناهان کبیره]] صدق میکند و در [[روایات]]، مکرراً کلمه «لعن» دربارهٔ بعضی گناهان کبیره به کار رفته است. مانند [[شرابخواری]] و …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۷–۴۱۸|ج=۱۴}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
به گزارش ''[[فرهنگنامه علوم قرآن]]''، [[سوره نور]]، بیست و چهارمین [[فهرست سورههای قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، صد و دومین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانستهاند که پس از [[سوره حشر]] و پیش از [[سوره حج]] نازل شد. این سوره را [[سوره مدنی|مدنی]] دانستهاند. در سوره نور، شش یا هفت آیه [[ناسخ و منسوخ|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کردهاند.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۸۸|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۱۳۳|ف=سوره نور}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نور | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۴ | ||||
| شماره آیه | ۲۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۸ | ||||
| شماره حزب | ۷۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۳ سوره نور بیست و سومین آیه از بیست و چهارمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه بار دیگر به مسئله قذف و تهمت به زنان پاکدامن مؤمن اشاره شده و برطبق متن آیه کسانیکه مرتکب چنین عملی شوند، در دنیا و آخرت از رحمت خداوند دورند (مورد لعن خدا هستند) و عذاب سنگین و بزرگی در انتظار آنان است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«همانا كسانیكه زنان پاكدامن و بیخبر و مؤمن را به زنا متهم میسازند در دنيا و آخرت نفرين شدهاند، و عذابي بزرگ دارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بیگمان کسانی که به زنان پاکدامن بیخبر مؤمن، تهمت زنا میزنند، در دنیا و آخرت ملعونند و عذابی سهمگین [در پیش] دارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن بار دیگر بر مسئله قذف و متهم ساختن زنان پاکدامن با ایمان اشاره دارد و با قاطعیت میگوید: «کسانیکه زنان پاکدامن و بیخبر از آلودگی و مؤمن را به نسبتهای ناروا متهم سازند، در دنیا و آخرت مورد لعن خدا قرار میگیرند و عذاب بزرگی در انتظارشان است.» به گزارش مکارم، در آیه سه صفت برای این زنان بیان شده است: محصنات (زنان پاکدامن) غافلات (دور از هرگونه آلودگی) مؤمنات (زنان با ایمان) و به این ترتیب قرآن نشان میدهد که تا چه حد نسبت ناروا دادن به این افراد ظالمانه، ناجوانمردانه و درخور عذاب عظیم است. دربارهٔ واژه «غافلات» دو احتمال دیگر در اینجا مطرح شده است: اول اینکه منظور از آن، زنانی هستند که آنقدر نسبت به آلودگیهای جنسی بی اعتنا هستند، گویی اینکه اصلاً از آن خبر ندارند و کاملاً تصور گناه از فکر و ذهن آنها بیرون است. احتمال دیگر آن است که منظور زنانی است که از نسبتهای ناروایی که به آنها داده شده بیاطلاعند و به همین دلیل به دنبال دفاع از خود نیستند؛ لذا در این آیه مطلب تازهای در مورد اینگونه اتهامات مطرح میشود و در اینجا سخن از شایعه سازانی است که خود را از مجازات و حد شرعی پنهان داشتهاند. مکارم دربارهٔ «لعن» نیز آورده که این لغت به معنای دوری از رحمت خداوند است و در مورد کافران و مرتکبین گناهان کبیره صدق میکند و در روایات، مکرراً کلمه «لعن» دربارهٔ بعضی گناهان کبیره به کار رفته است. مانند شرابخواری و …[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نور، بیست و چهارمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره حشر و پیش از سوره حج نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره نور، شش یا هفت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۳: ۳۵۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۱۲۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۵۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۵۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۴: ۴۱۷–۴۱۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نور»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۳۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
