|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۶ سوره طور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به دریای افروخته شده سوگند خورده است که براساس نظر برخی تفاسیر ممکن است | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به دریای افروخته شده سوگند خورده است که براساس نظر برخی تفاسیر ممکن است اشاره به زمان انفجار و برافروخته شدن دریاها در آستانه قیامت و رستاخیز دارد و ممکن است اشاره به مواد مذاب داخل زمین داشته باشد که هرازگاهی با انفجارهای مهیبی بر روی زمین سرازیر میشوند. به عقیده مکارم، هر دو تفسیر با یکدیگر منافاتی ندارد و احتمال دارد آیه به هر دو پدیده اشاره داشته باشد. به گزارش مکارم، در لغت برای «مسجور» دو معنا آمده است: (برافروخته و مملو) و [[راغب]] در ''[[المفردات]]'' گفته «سجر» به معنای شعلهور ساختن آتش است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۳–۴۱۴|ج=۲۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
نسخهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | طور | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۹ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۷ | ||||
| شماره حزب | ۱۰۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره طور ششمین آیه از پنجاه و دومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به «بحر مسجور» یعنی دریای برافروخته قسم یاد شده است که منظور از آن بنابه برخی از تفاسیر اشاره به منفجر و افروخته شدن دریاها و اقیانوسهای زمین در هنگام برپایی قیامت است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و سوگندبه دریای برافروخته»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به دریای سرشار [از آتش]»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به دریای افروخته شده سوگند خورده است که براساس نظر برخی تفاسیر ممکن است اشاره به زمان انفجار و برافروخته شدن دریاها در آستانه قیامت و رستاخیز دارد و ممکن است اشاره به مواد مذاب داخل زمین داشته باشد که هرازگاهی با انفجارهای مهیبی بر روی زمین سرازیر میشوند. به عقیده مکارم، هر دو تفسیر با یکدیگر منافاتی ندارد و احتمال دارد آیه به هر دو پدیده اشاره داشته باشد. به گزارش مکارم، در لغت برای «مسجور» دو معنا آمده است: (برافروخته و مملو) و راغب در المفردات گفته «سجر» به معنای شعلهور ساختن آتش است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره طور، پنجاه و دومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره سجده و پیش از سوره ملک نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره طور، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۸: ۱۹۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۹: ۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۲۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۲۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۲: ۴۱۳–۴۱۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره طور»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۸۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
