صحاح سته
صحاح ستّه نام شش کتاب حدیثی اهل‌سنت است که فقها و اصحاب حدیث سنی بر آنها اعتماد دارند.
فهرست صحاح سته
نزد اهل سنت، شش مجموعه حدیث با عنوان «صحاح سته» معتبر و مستند دانسته می‌شود و بسیاری از احکام و فتاوای فقهی بر آنها استوار است.[۱]
- صحیح بخاری یا الجامع الصحیح، تألیف ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری (۱۹۴–۲۵۶ق)، که در متن از آن به‌عنوان نخستین مجموعه طبقه‌بندی‌شده احادیث صحیح یاد شده است.[۲]
- صحیح مسلم، تألیف ابوالحسین مسلم بن حجاج قشیری نیشابوری (۲۰۴–۲۶۱ق). این کتاب همراه با صحیح بخاری «صحیحین» نامیده می‌شود.[۳]
- سنن ابی‌داود، تألیف سلیمان بن اشعث سجستانی (۲۰۲–۲۷۵ق)، که در متن آمده شامل ۴۸۰۰ حدیث صحیح است، هرچند برخی فقها در اطلاق عنوان «صحیح» بر آن احتیاط کرده‌اند.[۴]
- سنن ترمذی یا الجامع الکبیر، تألیف ابوعیسی محمد بن عیسی ترمذی (۲۰۹–۲۷۹ق)، از شاگردان بخاری.[۵]
- سنن ابن‌ماجه، تألیف ابوعبدالله محمد بن یزید قزوینی (۲۰۹–۲۷۳ق).[۶]
- سنن نسایی، تألیف ابوعبدالرحمن احمد بن علی نسایی (۲۱۵–۳۰۳ق)، که المجتبی یا السنن الصغیر او از صحاح سته به‌شمار می‌رود.[۷]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «الفرق». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- سبحانی، جعفر (۱۳۸۷). «اهل سّنت». دانشنامه کلام اسلامی (۱).
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سنی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
