|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۶ سوره ق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(+رده:آیههای با موضوع خلقت، +رده:آیههای با موضوع انسان، +رده:آیههای با موضوع صفات خدا (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به علم بیپایان خداوند و احاطه علمی او اشاره دارد و چنین میگوید: «ما انسان را آفریدیم و [[ | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به علم بیپایان خداوند و احاطه علمی او اشاره دارد و چنین میگوید: «ما انسان را آفریدیم و [[وسوسه]]های [[نفس]] او را میدانیم و ما به او از رگ قلبش نیز نزدیکتریم.» در لغت «توسوس» (از ماده وسوسه) به گفته [[راغب]] در ''[[مفردات]]'' به معنی افکار نامطلوبی است که از دل انسان میگذرد و اصل آن از کلمه «[[وسواس]]» گرفته شده که به معنی صدای زینت آلات و همچنین پیام و صدای مخفی است. منظور در اینجا این است که وقتی خداوند از خطورات قلبی آنها و وسوسههای زودگذری که از فکر آنها میگذرد آگاه است؛ مسلماً از تمام عقاید، اعمال و گفتار آنها با خبر است و حساب همه را برای [[روز حساب]] نگه میدارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴۳–۲۴۶|ج=۲۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
[[رده:آیههای با موضوع انسان]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع خلقت]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع صفات خدا]] | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
نسخهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | ق | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۶ | ||||
| شماره حزب | ۱۰۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۶ سوره ق شانزدهمین آیه از پنجاهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه احاطه علمی خداوند نسبت به بندگانش و نزدیکتر بودن به آنها از رگ گردن یا قلب است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«همانا ما انسان را آفریدهایم و میدانیم آنچه را که نفسش به او وسوسه میکند و ما از شاهرگ گردن بدون نزدیکتریم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی که انسان را آفریدهایم و میدانیم که نفسش چه وسوسهای به او میکند، و ما به او از رگ جان نزدیکتریم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به علم بیپایان خداوند و احاطه علمی او اشاره دارد و چنین میگوید: «ما انسان را آفریدیم و وسوسههای نفس او را میدانیم و ما به او از رگ قلبش نیز نزدیکتریم.» در لغت «توسوس» (از ماده وسوسه) به گفته راغب در مفردات به معنی افکار نامطلوبی است که از دل انسان میگذرد و اصل آن از کلمه «وسواس» گرفته شده که به معنی صدای زینت آلات و همچنین پیام و صدای مخفی است. منظور در اینجا این است که وقتی خداوند از خطورات قلبی آنها و وسوسههای زودگذری که از فکر آنها میگذرد آگاه است؛ مسلماً از تمام عقاید، اعمال و گفتار آنها با خبر است و حساب همه را برای روز حساب نگه میدارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره ق، پنجاهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مرسلات و پیش از سوره بلد نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۳۸) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره ق، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۸: ۱۳۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۸: ۵۱۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۱۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۱۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۲: ۲۴۳–۲۴۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره ق»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
