|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۲ سوره غافر: تفاوت میان نسخهها
(+ رده:آیههای مکی قرآن (هاتکت)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۲ سوره غافر''' دوازدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۲ سوره غافر''' دوازدهمین [[آیه]] از چهلمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه دلیل رد درخواست [[گناهکاران]] و [[کافران]] مبنی بر بازگشت دوباره به دنیا عنوان شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه دلیل و پاسخ به تقاضای کافران برای بازگشت به دنیا را چنین بیان میکند: «این به خاطر آن است که وقتی [[خداوند]] به یگانگی خوانده میشد؛ راه انکار پیش میگرفتید و [[کفر]] میورزیدید، ولی هر گاه کسانی به او [[شرک]] میآوردند در برابر آنها [[تسلیم]] بودید و [[ایمان]] میآوردید. حاکمیت و داوری مخصوص [[خداوند]] [[علی (اسماء الحسنی)|بلند مقام]] و [[کبیر|بزرگ]] است.» به گزارش مکارم، در بعضی از [[روایات]] [[اهل بیت]] این آیه به مسئله «[[ولايت]]» تفسیر شده که بعضی از شنیدن آن ناراحت میشوند و از شنیدن نام مخالفان آنها شاد میگردند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵-۴۷|ج=۲۰}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲ سوره غافر دوازدهمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه دلیل رد درخواست گناهکاران و کافران مبنی بر بازگشت دوباره به دنیا عنوان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ذَٰلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ۚ فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«این (کیفر) به آن خاطر است که چون وقتی خداوند به تنهایی یاد میشد انکار میکردید و اگر برای خدا انبازی قرار داده میشد باور میداشتید، پس (اینک) داوری با خداوند والا و بزرگ است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«این از آن است که چون خداوند به تنهایی خوانده میشد، کفر میورزیدید و چون به او شرکورزیده میشد، ایمان میآوردید، حال داوری با خداوند بلندمرتبه بزرگ است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه دلیل و پاسخ به تقاضای کافران برای بازگشت به دنیا را چنین بیان میکند: «این به خاطر آن است که وقتی خداوند به یگانگی خوانده میشد؛ راه انکار پیش میگرفتید و کفر میورزیدید، ولی هر گاه کسانی به او شرک میآوردند در برابر آنها تسلیم بودید و ایمان میآوردید. حاکمیت و داوری مخصوص خداوند بلند مقام و بزرگ است.» به گزارش مکارم، در بعضی از روایات اهل بیت این آیه به مسئله «ولايت» تفسیر شده که بعضی از شنیدن آن ناراحت میشوند و از شنیدن نام مخالفان آنها شاد میگردند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۹۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۶۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۴۵-۴۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
