آیه ۶۰ سوره غافر

آیه ۶۰ سوره غافر

مشخصات قرآنی
نام سوره	غافر
تعداد آیات سوره	۸۵
شماره آیه	۶۰
شماره جزء	۲۴
شماره حزب	۹۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}} آیه قبل	آیه بعد {{{page}}}

آیه ۶۰ سوره غافر شصتمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به مسئله دعا و درخواست از خداوند اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:

 وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ  

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:

«و پروردگارتان می‌گوید: مرا به فریاد بخوانید تا شما را اجابت کنم، بی‌گمان آنانکه از عبادت من تکبّر می‌ورزند با خواری به جهنّم درمی‌آیند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:

«و پروردگارت گوید مرا به دعا بخوانید تا برایتان اجابت کنم، بی‌گمان کسانی که از عبادت من استکبار می‌ورزند، زودا که به خواری و زاری وارد دوزخ شوند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند:‌ آیه موردبحث، مسئله دعا و درخواست از خداوند و باز بودن در توبه به روی توبه‌کنندگان از روی لطف و مهربانی خدا را چنین مطرح کرده است: «پروردگار شما گفته است که مرا بخوانید تا دعای شما را اجابت ‌کنم. کسانی که از عبادت من استکبار می‌ورزند؛ به زودی با ذلت و خواری وارد دوزخ می‌شوند.» به گفته مکارم، بسیاری از مفسران دعا و خواندن را در اینجا به همان معنای معروفش تفسیر کرده‌اند، بعضی از مفسران نیز به پیروی از «ابن عباس» احتمال داده‌اند که «دعا» در اینجا به معنی توحید و عبادت پروردگار است، یعنی «مرا بپرستید و به وحدانیتم اقرار کنید.» ولى ظاهر همان تفسیر اول است. از نکات مهم آیه اینست که دعا کردن محبوب و خواست خداست و در آیه بعد از دعا وعده اجابت داده شده است و این وعده مشروط است نه مطلق. همچنین دعا یک نوع عبادت محسوب می‌شود و در پایان آیه نسبت به کسانی که از دعا کردن ابا دارند، تهدید شدیدی بیان شده که به آتش دوزخ وعده داده می‌شوند.

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.

پانویس

منابع

• خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
• رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
• گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
• طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
• مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.