|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱ سوره غافر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | غافر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۵ | ||||
| شماره آیه | ۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۴ | ||||
| شماره حزب | ۹۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱ سوره غافر یکمین آیه از چهلمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. نخستین آیه این سوره شامل حروف مقطعه «حم» است و این سوره از سورههای حوامیم قرآن محسوب میشود.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ حم
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به نام خداوند بخشندة مهربان، حا میم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«به نام خداوند بخشنده مهربان، حم [حامیم]»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آغاز سوره غافر با حروف مقطعه «حم» است که در بسیاری از موارد مفسران آن را به دو نام از نامهای خداوند تفسیر کردهاند. چنانچه در روایتی از جعفر صادق این حروف به «حمید» و «مجید» تفسیر شده و برخی از مفسران «حاء» را به نامهایی مانند حمید، حلیم و حنان و «میم» را به ملک، مالک و مجید تفسیر کردهاند. بعضی نیز احتمال دادهاند که «حاء» اشاره به «حاکمیت» و «میم» اشاره به «مالکیت خداوند» بوده باشد. از ابن عباس نقل شده که «حم» از اسمهای اعظم خداست. در نهایت، مکارم این تفاسیر را در منافات با یکدیگر ندانسته و معتقد است که ممکن است همه اینها در معنی آیه جمع باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره غافر، چهلمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره زمر و پیش از سوره فصلت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۵۶ و ۵۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره غافر، دو آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۷: ۴۸۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۵۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۰: ۸-۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره غافر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
